پایان نامه حقوق دریاها/:سازمان جهاني هواشناسي

سازمان جهاني هواشناسي

سازمان جهانی هواشناسی1 یک سازمان بین‌المللی است که در سال ۱۹۵۰ ایجاد گردید هرچند سند تأسیس آن در ۱۹۴۷ امضاشده بود. این سازمان درواقع جانشین سازمان هواشناسی بین‌المللی2 که در سال ۱۸۷۳ ایجادشده بود، گردید. این سازمان در ۱۹۵۱ در رده سازمان‌های تخصصی وابسته به سازمان ملل متحد3 درزمینه آب‌وهوا، هیدرولوژی (اقلیم‌شناسی کاربردی) و علوم ژئوفیزیک درآمد. تعداد اعضای این سازمان تا ۱۲ دی ۱۳۹۱ (اول ژانویه ۲۰۱۳) ۱۹۱ دولت عضو و سرزمین تحت قلمرو است و مقر آن در ژنو، سوئیس قرار دارد4. بخشي از طرح‌های مهم علمي و فني سازمان مذكور درزمینه ايمني در درياست. اين سازمان با همكاري گروه اقيانوس‌شناسي بین دول، سيستم هماهنگ جهاني ایستگاه‌های اقيانوسي را به اجرا درآورده است و هدف آن، ارتقاء سطح اطلاعات درزمینه تعامل بين اقيانوس و جوّ به‌منظور افزايش ايمني فعالیت‌های دريايي است.

2-4-5 سازمان بين‌المللي ماهواره دريايي

يكي از سازمان‌های بين دول كه مسئوليت مديريت شبکه جهاني ارتباطات ماهواره‌اي را بر عهده دارد. سازمان مذكور، به‌منظور تأمين دو هدف عمده تأسیس‌شده است: هدف نخست، برقراري زمينه‌اي براي همکاری‌های بين كشورها درزمینه ارتباطات فضايي – دريايي بر اساس اصولي مساوي و هدف دوم، حـل مشكل تراكم روزافزون بسامدهاي متوسط و بلنـد در درياست. سازمان بين‌المللي ماهواره دريايي، با استفاده از ماهواره‌‌ها، سيستم ارتباطات بین کشتی و ایستگاه‌های ساحلي ارائه‌دهنده خدمات راديويي را بهبود مي‌بخشد.

2-4-6 سازمان بين‌المللي آب‌نگاري

سازمان بين‌المللي آب‌نگاري، از سازمان‌های بين دول مشورتي و فني بشمار مي‌رود. اين سازمان، به سازمان ملل متحد وابسته نيست اما با بعضي اركان سازمان ملل، به‌ویژه سازمان بين‌‌المللي دريانوردي همكاري نزديك دارد. اجلاس‌هایی كه به‌منظور ارتقاء ايمني در دريانوردي برگزار مي‌شوند دستاوردهايي مشتمل بر استانداردسازی نقشه‌هاي دريايي، تصويب استانداردهاي يكسان براي نقشه‌هاي الكترونيكي، آموزش و کمک‌های فني براي انجام بررسی‌های آب‌نگاري، گردآوري دستورالعمل‌های دريانوردي و نشر كتب و نشريات مختلف فني و تخصصي دارند. این سازمان در تدوين قوانين دريايي نقش بسزايي ايفا كردند. اين سـازمـان خصـوصي، كه مؤسسـات حقـوقي دريايـي در كشورهاي غربي را گرد هم آورده بود، نقشي مستقيم در تدوين چندين متن درزمینه ايمني، ازجمله تصادم و عمليات بازگرداني را بر عهده‌ داشت.

2-4-7 سازمان بین‌المللی استانداردسازي

سازمان بین‌المللی استانداردسازی1 که معمولاً به نام ایزو (به انگلیسی: ISO) شناخته می‌شود، موسسه بین‌المللی تعیین استاندارد متشکل از نمایندگان مؤسسات استانداردسازی ملی است. این سازمان غیردولتی در سطح وسیع به وضع استانداردهای کلی و جزئی برای هماهنگ کردن استانداردهای متفاوت جهانی می‌پردازد. در عمل ایزو به‌صورت یک کنسرسیوم با ارتباطات قوی با دولت‌ها فعالیت می‌کند. این مؤسسه انواع استانداردهای تجاری و صنعتی جهانی را تعیین می‌نماید. مرکز ایزو در ژنو سوئیس قرار دارد. 2 ایزو کار رسمی خود را از تاریخ بیست و سوم فوریه ۱۹۴۷ آغاز کرده است. این سازمان به ترویج جهانی استانداردهای اقتصادی و صنعتی می‌پردازد تا مبادلات صنایع و فنون مختلف را در یک راستا هماهنگ کند. سازمان بین‌المللی استانداردسازی، باآنکه یک سازمان غیردولتی است، به دلیل این‌که استانداردهای این موسسه تبدیل به قوانین می‌گردد از بیشتر سازمان‌های غیردولتی قدرتمندتر است. امروزه نزدیک به ۱۵۷ کشور در این سازمان به عضویت درآمده‌اند که ایران نیز یکی از آن‌هاست. سازمان بین‌المللی استانداردسازي سهم اصلي در استانداردسازي و ایمن‌سازی ساخت کلیه تجهيزات بكار گرفته‌شده در بنادر را داشته است. درواقع استفاده از استانداردهاي سازمان بین‌المللی استانداردسازي در ساخت تجهيزات، همواره به‌عنوان اصل و اصول كليه کنوانسیون‌هایی است كه رابطه منطقي و ايمني بين تجهيزات و انسان را برقرار می‌کنند. اين جداي از فعالیت‌های سازمان بین‌المللی کار در بخش بندري است كه همواره تلاش نموده انسان را در برخورد با تجهيزات، کشتی‌ها و کلیه عوامل ديگر ساخت بستر به‌صورت ايمن و سالم حفظ نمايد وجود ندارد.

1 World Meteorological Organization(wmo)

2 International Meteorological Organization

3 UNDG Members» ‎» (انگلیسی). بازبینی‌شده در ۷ ژانویه ۲۰۱۲.

4 «WMO in brief ‏» ‎(انگلیسی). سازمان جهانی هواشناسی. بازبینی‌شده در ۷ ژانویه ۲۰۱۲.

1 The International Organization for Standardization

  1. 2. ایزو، © ۲۰۰۷. بازیابی شده در ۷ سپتامبر ۲۰۰۷

لينک جزييات بيشتر و دانلود اين پايان نامه:

رویکرد ایران به کنوانسیون 1982 حقوق دریاها و علل عدم تصویب آن توسط جمهوری اسلامی ایران