منبع پایان نامه ارشد درباره بزرگی، M_max، زمینلرزه، رویداد

<![CDATA[این مرحله، به برآورد صحیح پارامتر β منجر می شود(میرزایی، ۱۹۹۷). نکته مهم : برای دانلود متن کامل فایل پایان نامه ها به سایت sabzfile.com مراجعه نمایید
تخمین λ (آهنگ رویداد سالیانه برای بزرگای سطحی)
توصیف فعالیت لرزه ای بر اساس نرخ فعالیت لرزه ای λ، انجام می شود که معادل با تعداد زمینلرزه های با بزرگیهای بزرگتر یا مساوی زمینلرزه پایه M_min. ساده ترین فرمول محاسبه نرخ فعالیت لرزه ای λ بصورت زیر است:
λ=N/T (41-3)
که در آن N تعداد کل زمینلرزه های با بزرگی مساوی یا بیشتر از بزرگی Mmin و T، دوره زمانی فهرست نامه زمین لرزه های مورد استفاده است. این مدل ساده هنگامی که فهرست نامه زمین لرزه ها کامل و عدم قطعیت بزرگی زمین لرزه ها کوچک باشد، مورد استفاده است. درغیراین صورت، لازم است که رو شهای پیشرفته تر به کار برده شود. برای ارزیابی λ نیز مدلی ازسوی کیجکو و سلفول ( ۱۹۹۲ )، عرضه شده است. در این روش برای برآورد نرخ رویداد واقعی زمین لرزه ها از رابطه زیر استفاده شده است:
¯λ(m)=λ(m){ exp βδ- exp(-β(M_MAX-m))}/2βδ M_max-δ ≤M≤ M_max
(۴۲-۳)
¯λ(m)= λ(m) 〖e^y〗^۲/۲[۱+erf[M_MAX-m]/ √۲ σ]+γ] m≥M_min (43-3)
که در آن λی معرفی شده ظاهری ¯λ(m) است و erf(x)تابع خط مطابق رابطه زیر است:
erf(x)=2/π ∫_۰^x▒e^(〖-u〗^۲ ) (۴۴-۳)

تخمین M_MAX )حداکثر بزرگای قابل انتظار از نظرآماری)
این باور که باید یک حد بالا برای بزرگی زمینلرزه ها در یک منطقه وجود داشته باشد توسط بسیاری از زلزله شناسان بیان شده است. وجود یک بیشینه بزرگی از این الزام که نرخ آزاد شدن انرژی لرزه ای محدود است، نتیجه می شود با فرض برقراری رابطه بزرگی – فراوانی گوتنبرگ – ریشتر رابطه انرژی – بزرگی زمینلرزه به فرم زیر خواهد بود:
LogE=C+dm (45-3)
واضح است که در صورت کاربرد واقع بینانه رابطه بزرگی – فراوانی گوتنبرگ – ریشتر، یک کران بالا برای E یا بطور معادل برای m باید معرفی شود.
به طور کلی روشهای برآورد M_max در دو دسته اصلی روشهای قطعی و روشهای احتمالاتی قرار می گیرند. مقدار M_max همچنین می تواند بطور خالص، برپایه تاریخ لرزه ای ناحیه برآورد شود، به عبارت دیگر با استفاده از کاتالوگ های رخداد زمینلرزه و روشهای تخمین آماری مناسبی توان M_max را برای یک منطقه یا قطعه تخمین زد.
جدول ۱۱: برآورد پارامترهای زلزله خیزی براساس زمینلرزه های ثبت شده در ایالت لرزه زمین ساختی ایران مرکزی)میرزائی و همکاران، (۱۹۹۷{۸}
مدل عدم قطعیت
β
λ_۳
M_max
مرز پایدار
۱٫۹۴ ± ۰٫۰۶
۳۱٫۲۱ ± ۳٫۲۶
۷٫۸۰ ± ۰٫۷۱
مرز ملایم
۱٫۹۹ ± ۰٫۰۹
۲۷٫۹۳ ± ۴٫۰
۷٫۸۸ ± ۰٫۸۱
پارامتر های لرزه خیزی در چشمه های بالقوه زمینلرزه
در تحلیل خطر زمینلرزه به روش احتمالاتی مرسوم، اولین مرحله تعیین چشمه های بالقوه زمینلرزه می باشدو در مرحله دوم تحلیل آماری لرزه خیزی در هر چشمه بالقوه زمینلرزه انجام می شود. این روش در عمل بدلیل کافی نبودن اطلاعات زمینلرزه ای جهت مطالعه لرزه خیزی در هر چشمه بالقوه زمینلرزه، با مشکلاتی مواجه می شود. به منظور رفع این مشکلات، ابتدا پارامترهای لرزه خیزی در این ایالت لرزه زمینساختی را محاسبه می کنند سپس در هر یک از چشمه های بالقوه زمینلرزه در محدوده های بزرگی مختلف، با استفاده از تابع توزیع فضایی، پارامتر های لرزه خیزی هر ایالت به چشمه های زمینلرزه واقع در آن نسبت داده می شود.
نرخ رویداد متوسط سالانه زمینلرزه ها در چشمه های بالقوه زمینلرزه
عموما در تحلیل خطر زمینلرزه متوسط نرخ سالانه رویداد زمینلرزه ها در چشمه های بالقوه زمینلرزه را می توان
با انتگرال گیری از رابطه بزرگی – فراوانی بدست آورد. اما این روش توانایی نشان دادن ناهمگنی فضایی لرزه خیزی را ندارد. برای رفع این مشکل و نمایش واقعی تر نرخ فعالیت زمینلرزه های کوچک و بزرگ در چشمه های بالقوه زمینلرزه تابع توزیع فضایی در محدوده های بزرگی مختلف معرفی شده است. این تابع ارتباط بین توزیع احتمالی بزرگی و فضا را برقرار می کند(میرزایی ۱۹۹۷).
با تقسیم بزرگی از حداقل تا حداکثر به N بازه، اختلاف بزرگی در هر گام محاسباتی برابر ∆M=(M_max-M_min)/N خواهد بود و از آن برای گام jام، اندازه بزرگی برابر m_j=M_min+(2j-1)/2 ∆M است. به همین ترتیب با شمارهگذاری چشمههای بالقوه زمینلرزه از یک تاL میتوان چشمه jام را برای نوشتن روابط در نظر گرفت. در این صورت نرخ رویداد زمینلرزه برای بازه بزرگی jام در ایالت لرز هزمین ساختی از رابطه ۲ و برای چشمه بالقوه jام در آن ایالت، با استفاده از رابطه ۳ به دست می آید (گائو، ۱۹۸۸ ؛ شی و همکاران، ۱۹۹۲ میرزائی، ۱۳۸۵)
نرخ رویداد متوسط سالانه در محدوده بزرگی jام، در ایالت لرزه زمینساختی بوده از رابطه زیر بدست می آید:
λ_mj=(2λexp[-β(m_j-M_min)sh(0.5β∆M))/(1-EXP[-β(M_max-M_min)) M_min ≤M≤ M_max (46-3)
λ_(l,mj)=(2λexp[-β(m_j-M_min)sh(0.5β∆M))/(1-exp[-β(M_max-M_min))f1,mj M_min ≤M≤ M_max (47-3)
که در آن mj میان مقدار بازه بزرگی jام، sh تابع سینوسی هذلولی، ∆M گسترش بازه بزرگی، M_min کمینه بزرگی اثرگذار بر سازههای مهندسی (معمولاً (Mmin=4، و Mmax بیشینه زمینلرزه موردانتظار در منطقه مورد بررسی است. به علاوه، λ_(l,mj) نرخ رویداد سالانه و f1,mj تابع توزیع فضایی بازه بزرگی jام در چشمه بالقوه jام هستند. مفهوم تابع تو
زیع فضایی را شی و همکاران ( ۱۹۹۲ ) برای رفع مشکلات موجود در روش مرسوم عرضه کردند.
تابع توزیع احتمال زمین لرزه ها:
در بیشتر تحلیل های احتمالاتی، حد بزرگای آستانه در حدود بزرگای ۴ تا ۵ تعیین می شود، چرا که بزرگای کمتر از آن مع
]]>