منابع و ماخذ پایان نامه دینی، شادمانی، نتایج، افزایش

نکته مهم : برای دانلود متن کامل فایل پایان نامه ها به سایت sabzfile.com مراجعه نمایید
<![CDATA[ سطح ?=۰/۰۵ مطرح شده است معنا دار است می توان نتیجه گرفت که بین هویت دینی با احساس و تجربه ی شادمانی رابطه ی معنا داری وجو دارد و ضریب همبستگی مثبت و معناداری را بین هویت دینی با دانشجویان را بیشتر خواهد نمود. نتایج به دست آمده در سؤال فوق نشان می دهد که این تحقیق با تحقیق حقیقی و دیگران (۱۳۸۶)، معتکف فرد (۱۳۸۵)، بیات ریزی (۱۳۸۴)، آزموده (۱۳۸۲)، ادینگتون و شومن(۲۰۰۴)، کیم و دیگران(۲۰۰۴)، ماهونی و دیگران(۲۰۰۲) هم خوانی دارد. درتفسیر این سؤال می توان گفت که دانشجویانی که دارای هویت دینی بالایی هستند دارای شادمانی بالایی نیز می باشند واز طرفی افزایش یافتن میزان پذیرش باورهای دینی در افزایش یافتن میزان شادمانی دانشجویان مؤثر است.
سؤال اول: آیابین اعتقادات دینی با احساس تجربه ی شادمانی رابطه وجود دارد؟
برای بررسی سؤال فوق از ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چند گانه استفاده شده است و چون مقدارr در سطح?=۰/۰۵ مطرح شده است معنی دار است. می توان نتیجه گرفت که بین اعتقادات دینی با احساس وتجربه شادمانی رابطه ی معنی داری وجود دارد. نتایج بررسی به دست آمده در سؤال فوق نشان می دهد که این نتایج با نتایج تحقیق دول و اسکوکان(۱۹۹۵) ، کوهن(۲۰۰۲)، هالامی ودیگران (۱۹۹۷)، الیسون و همکاران (۱۹۸۹)، که معتقد ند در میان عوامل مذهبی، باورها مهمترین منبع شادی هستند و زاهد زاهدانی (۱۳۸۸)، بیات ریزی (۱۳۸۴)، ملکی(۱۳۷۵) که معتقد است داشتن امید و ایمان به زندگی و روحیه ای شاد و شاد زیستن حاصل بینشی است که فرد به هستی و آفرینش دارد، همخوانی دارد. در تفسیر این سؤال می توان گفت هر چه قدر اعتقادات دینی در دانشجویان بیشتر باشد احتمال افزایش احساس و تجارب شادمانی نیز در آن ها بیشتر خواهد بود. غم وشادی و موجبات آن همه در دست قدرت لا یزال الهی است و نحوه ی برخورد و مواجهه ی انسان با مسائل، مشکلات و موقعیت های مختلف زندگی است که می تواند میزان و نوع تأثیر پذیری آدمی را از مواجهه با آن ها تعیین نماید. . ایمان وتوکل به خدا و داشتن امید و روحیه ی شاد حاصل بینشی است که فرد به امور هستی دارد. اگر فرد معتقد باشد که جهان دارای خدایی عالم و تونا است که انسان را در مسیر زندگی و در مواجهه با رویداد های گوناگون یاری می کند پوچی و بیهودگی و احساس منفی بر چنین فردی مسلط نیست و غم و نا امیدی از وجودش رخت بر می بندد. باور به این که خدایی هست که موقعیت ها را کنترل می کند و ناظر بر اعمال بندگان است تا حد بسیاری اضطراب مرتبط با موقعیت ها را کاهش می دهد، به گونه ای که می توان از طریق اتکاء به خداوند، موقعیت های غیر قابل کنترل را تحت کنترل در آورد.
سؤال دوم : آیا بین احساس و عواطف دینی با احساس و تجربه ی شادمانی رابطه وجود دارد؟
برای بررسی سؤال فوق از ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه استفاده شده است و چون مقدار r در سطح ?=۰/۰۵ مطرح شده است همبستگی مثبت و معناداری را بین احساسات و عواطف دینی با احساس و تجربه ی شادمانی نشان می دهد. نتایج به دست آمده در سؤال فوق نشان می دهد که نتیجه ی این سؤال با نتایج های(۱۹۸۲)، که در تحقیق خود گزارش کرده است که ؛ ۶۱% از کسانی در مراسم مذهبی شرکت می کنند، احساس آرامش، شادی و نشاط را ابراز می کنند. ، پولوما و پندلتون (۱۹۹۱)، که عقیده دارند افرادی که مذهب و مذهبی بودن را یکی از اصول مهم زندگی خود می دانند، احساس هدفمندی، امیدواری و برخوداری از حمایت اجتماعی می کنند مطابقت دارد و همچنین با نتایج تحقیقات دول و اسکاکان(۱۹۹۵)، آرگایل(۲۰۰۱)، ماهونی و دیگران (۲۰۰۲)، کوهن (۲۰۰۲)، حقیقی و دیگران (۱۳۸۶)، حقیقی و دیگران (۱۳۸۶)، صادقی (۱۳۸۷)، همخوانی دارد. در تفسیر این سؤال می توان گفت که کسب احساسات و عواطف دینی و افزایش یافتن آن در افزایش احساس و عواطف شادمانی، کاهش افسردگی، امید و خوش بینی پایین نقش دارد به عبارت دیگر هر چه قدر عواطف دینی در دانشجویان بیشتر باشد عواطف و احساسات منفی در آن ها کاهش می یابد و احساس و تجریه ی شادمانی در آن ها افزایش می یابد.
سؤال سوم: آیا بین انجام رفتار های دینی با احساس وتجربه ی شادمانی رابطه وجود دارد؟]]>

این مطلب را هم بخوانید :  استفاده از تلفن همراه، تلفن همراه، مواد مخدر، مصرف مواد

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *