مقاله رایگان با موضوع نظام کیفری اسلام

دانلود پایان نامه

که قبل از دخول مرتکب زنا شود به حدّ جلد، تراشیدن سر، تبعید به مدّت یکسال محکوم خواهد شد”. بنابراین ماده، حد جلد از جمله مجازات حدی محسوب میشود که معمولا در ملأعام اجرا میشود.
اکنون نیز چند سالی است که افرادی تحت عنوان شرور و اراذل و اوباش در محلّههایی که مرتکب شرارت شدهاند به عنوان مجازات، ساعتها در حالی که مشخصّات فردی آنها از گردنشان آویزان است یا کلاه بوقی بر سر گذاشتهاند یا نیمی از سرشان تراشیده شده است و یا اینکه لباس زن برآنها پوشاندهاند در مقابل عموم مردم به نمایش گذاشته میشوند در حالی که هیچ متن فقهی و قانونی صریحی در این باره مشاهده نشده است.
مطلب قابل توجهّی در یکی از مقالات قدیمی در خصوص مجازات در ملأعام بیان شده است که ذکر آن در اینجا خالی از فایده نیست. امروز دیگر در جوامع مترقّی، مجازات در ملأعام متروک گردیده و مجرم را وارونه سوار استر کردن و سر او را تراشیدن و در میادین سنگسار کردن یا کلاه بوقی بر سر گذاشتن و در شهر گردانیدن منسوخ گردیده است (گارو،1344: 35). نکته اینجاست که در زمان نگارش این مطلب(سال1344) اجرای مجازات در ملاءعام با توسّل به چنین روشهایی که امروزه احیاء شده است، در زمرهی مجازاتهای متروک و منسوخ قرار گرفته است. بنابراین، باید در عصر جدید برای صدور حکم به چنین مجازاتهایی در مورد مجرمین، نهایت دقّت به عمل آید و طبق ضوابط و قواعد خاصّی آن هم در جرایم خاصّی، انجام گردد.
سایر کشورها
اشاره به سابقهی تاریخی اجرای مجازات در ملأعام در حقوق موضوعه برخی از کشورها در مقایسه با حقوق ایران خالی از فایده نیست. زیرا، علاوه بر آشنایی با نحوهی عمکرد کشورها در این خصوص، با امکان مقایسهی میان کشورهای مختلف و ایران ارزیابیهای بعدی نیز میسّر خواهد شد. بنابراین به مواردی که مجازات در ملأعام اجرا میگشته یا مصادیقی را که میتوان در زمرهی مجازاتهای علنی به حساب آورد، اشاره میشود.
1-2-6-1 انگلیس
با بررسی منابع مختلف در خصوص اجرای مجازات در ملأعام میتوان پی برد که این مجازات در این کشور چندان رواج نداشته ولی اکثر مجازاتها به صورت علنی و در ملأعام اجرا میگشته است. به عنوان مثال، در مورد مجازات شلاّق که از جمله مجازاتهای خوارکننده محسوب میشده، آمده است که این مجازات در فرانسه و بریتانیای کبیر و بسیاری از کشورهای اروپایی شبیه مراسمی تحقیرآمیز بود که علیه بزهکاران به عنوان نمونهای عبرت انگیز به کار میرفت (مارتینژ ،1385: 89). قانون کیفری انگلستان همهی وحشیگریهایی را که انگلیسیان سرسخت برای جلوگیری از قانونشکنی فطری بشر لازم میشمردند تجویز کرده بود؛ هرگاه محکومی را به پشت ارابهها میبستند و در خیابانهای شهر تازیانه میزدند، تماشاگران به جلاد مزد اضافی میدادند تا سختتر تازیانه بزند (همان، 139) بنابراین، علاوه بر مجازت اصلی شلّاق نسبت به مجرم، با شناساندن او به افراد مختلف جامعه به همراه تحقیر او در انظار عمومی، نوعی مجازات مضاعف بر مجرم تحمیل میشد. در مورد مجازات گرداندن مجرم در شهر، نقل شده است (همان، 52) که در انگلستان، زنان را بر گاری قرار میدادند و آنها را در محّل وقوع جرم میگرداندند یا در مواردی، محکوم را در حالی که جلوتر از جارچی میرفت در کوچه پس کوچههای شهر به گردش در میآوردند.
کیفرهای وحشیانه در ملأعام مردم را درندهخو میساخت. هنگام اعدام که مجرم هنوز جامه به تن داشتند، مجرم را میدریدند و امحا و احشای آنان را در برابر دیدگانشان میسوزانیدند، سپس آنان را سرمیبریدند و تکه تکه میکردند. در همه محلات لندن چوبههای دار برپا شده بود و بر بسیاری از آنها لاشههای محکوم را میآویختند تا طعمههای پرندگان شوند. گاهی نیم ساعت طول میکشید تا محکومی بر چوبهدار جان دهد. به محکومان برای آنکه کمتر درد بکشند عرق مینوشانیدند و مامور اعدام اگر خوشرو و مهربان بود پاهای آنان را میکشید تا زود بمیرند. سنگدلی تماشاگران و جنایتکاران روزهایی را که محکوم به دار کشیده میشد چون روزهای جشن میساخت. مردم برای تماشای محکومانی سوار بر ارابه بسوی چوبههای دار میرفتند، در راه صف میبستند؛ دکهها و دستفروشان جین و نان زنجبیلی، گردو و سیب به جمیعیت میفروختند. آوازخوانان دورهگرد چگامه میخواندند. مردم که به قانون و ماموران انتظامی دلبستگی نداشتند از بزهکارانی که در کار خویش کامیاب بودند و به هنگام گرفتاری با لبخند و تحقیر با محاکمه و مرگ روبرو میشدند قهرمانی میساختند (همان: 136و 137).
بنابراین، یکی از مصادیق اجرای مجازات در ملأعام در این کشور اجرا میشده، البتّه معلوم نبوده است که این مجازات با توسل به چه شیوههایی انجام میشده است لیکن از آنچه گفته شد میتوان دریافت که انجام مجازات با توسّل به چه شیوههایی انجام میشده است لیکن از آنچه گفته شد میتوان دریافت که انجام اعمال خوارکننده و اقدامات ترذیلی به هنگام گرداندن مجرم در میادین شهر ممکن بود سبب برانگیختن احساسات عموم افراد و بروز اعتراضاتی شود.
علاوه بر این موارد، به مطالبی دربارهی اعدامهای در ملأعام نیز اشاره میشود. در این کشور در قرن 18 میلادی اعدامها به صورت علنی اجرا میشده است و اقشار مختلف مردم بدون هیچ گونه محدودیتی نظارهگر صحنههای اعدام بودند.
در این باره نقل شده است که به دارآویختن محکومین به اعدام در انظار عمومی یکی از سنّتهای متدوال در این کشور به شمار میرفت و چوبههای دار و میادینی که در آنها اعدام اجرا میشده است، در زمره اماکن عمومی نظیر کلیسا و معابد محسوب میشده است تا بدان جا که روزهای برگزاری مراسم از ایّام تفریح و خوشگذرانی مردم به حساب میآمد (طلیعه، 1348: 36).
با شدت یافتن اعتراضات نسبت به اجرای مجازات در ملأعام به خصوص اعدام، کمسیونی مامور بررسی وضعیّت اعدام در ملأعام شد؛ در گزارشی که از سوی این کمسیون منتشر شده است نکتهی قابل توجهّی به چشم میخورد. در گزارشی آمده است که میادین اعدام بهترین مکان برای جیببری محسوب میشود در حالی که در آن زمان، جرم جیببری نیز مجازات اعدام را در پی داشته است(میرمحمدصادقی، 1377: 386).
نکته دیگر ایناست که در همهی محلّات لندن، چوبههای دار برپا شده بود و بر بسیاری از آنها لاشههای محکومین به اعدام برای مدّتهای طولانی آویخته میشدند و دلیلی که برای اینگونه اعمال بیان میشده ایناست که چنین امری باعث عبرت گرفتن سایرین میشوند(مارتینژ،1382: 52)، که خود جای تامل دارد.
در هر حال، حصول نتیجهای مثبت از اجرای مجازاتهای خوارکننده و غیرانسانی بسیار دشوار است و ممکن است منجر به برانگیختن احساسات افراد مختلف و یا اعتراضاتی شود. لازم به ذکر است که در سال 1886 میلادی لایحهای در مجلس مطرح گردید که بر اساس آن اجرای مجازات در ملأعام ممنوع شد و بالاخره در ماه می 1896 میلادی اجرای مجازات در ملأعام لغو گردید. همین امر نشانگر تاثیرات منفی اجرای نادرست این مجازات و عدم تحقّق اهداف پیشگیرانهی آن است.

1-2-6-2 فرانسه
در کشور فرانسه به ویژه در زمان قبل از انقلاب کبیر، مجازاتهای سخت و وحشتناکی متداول بوده است که میبایستی در منظر عمومی اجرا شود. از جمله مجازاتهایی که تا سال 1789 میلادی در فرانسه نسبت به محکومین اعمال میشد میتوان به مواردی چون غل و زنجیر کردن مجرمین و بستن آنها به ستون، وادار کردن مجرمین به انجام اعمال شاقّه، شکنجه و آزار به هنگام تبعید، بستن متهمان به چوبهیدار و در انظار عمومی گذاشتن آنها و غیره اشاره کرد (مظلومان، 1349: 136). از مطالعهی متون مختلف میتوان دریافت که اجرای مجازاتهای مختلف در مورد مجرمین به منظور تعذیب و آزار آنها بوده است. برای مثال، مجرم را در ملأعام به نمایش میگذارند و او را در حضور مردم شلاق میزدند یا داغ میکردند و یا او را در خیابانها میگرداندند و در اماکن پر رفت و آمد به ویژه کلیساها جرم او را با صدای بلند ندا میدادند و او را وادار به اظهار ندامت میکردند (فوکو، 1378: 65). واضح است که توجه به تحقق اهداف اصلاحی مجازات در مجرم و حفظ شخصیّت و اعتبار او در میان افراد نقش چندانی نداشته است.
در مورد محکومین به اعدام نقل شده است که قبل از اجرای مراسم اعدام، محکوم را آزار و شکنجه میدادند و گاهی زبان، گوشها و پوست صورت او را کنده و سپس او را در میادین شهر میگرداندند (شمسالدین مجرد،1346: 68). علاوه بر اعدام، به هنگام اجرای سایر مجازاتها نیز میبایستی مجرم در میان عموم افراد به گردش درآمده و به همگان معرفی شود. یکی از مصادیق اجرای مجازات در ملأعام به شیوهای ترذیلی این بوده است که زندانیان با لباسهای راه راه با سرهای تراشیده در برابر دیدهمگان قرار گیرند و مورد سرزنش و تحقیر ناظرین واقع شوند و جهت جلوگیری از هرگونه واکنش محکومین به گردن آنها طوقی نیز آویخته شود (فوکو، 1378: 17).
به نظر میرسد که یکی از اهداف اینگونه مجازاتها تحکیم قدرت قوهی حاکمه بوده است تا هر گونه تهدید یا خطری که علیه حکومت یا نظام اجتماعی ایجاد میشود خنثی گردد و علاوه بر آن نتایج شوم چنین اقداماتی نیز به همگان گوشزد شود. لازم به ذکر است که سر انجام، مجازات غل و زنجیر کردن متهمان یا محکومان در انظار عمومی با قانون 1832 میلادی در فرانسه برداشته شد و به نمایش گذاشتن زندانیان در آوریل 1848 میلادی لغو شد ولی در دادگاه مذهبی برای بازجویی از عقاید مرتکبین قتل پدر و مادر همچنان لازم است که محکوم به اعدام در حالی که پیراهنی بر تن و کلاهی بر سر داشته، در محل مخصوصی حاضر شود وقبل از اعدام نیز در انظار عمومی مورد توهین و تمسخر دیگران قرار گیرد (گارو، 1344: 512).
همهی این اقدامات و تلاشها نشانگر عدم کارایی مجازاتهای ترذیلی و غیر انسانی در اصلاح فرد مجرم و اجتماع بوده است چراکه اعمال اینگونه مجازاتها قادر به کنترل جرایم و کاهش آن نبوده است و چه بسا خود موجب طبیعی شدن چنین اموری در میان مردم گشته و خاصیّت بازدارندگی موردنظر مجازات را خنثی نماید.
1-2-6-3 آمریکا
در دورانی که هنوز جوامع بسیار کوچک و محدود بوده است، در میان قبایل مختلف امریکایی مجازاتهای ترذیلی وجود داشته است که برای افراد آن زمان جزء مجازاتهای سنگین به حساب میآمده است چرا که موجب لکّهدار شدن اعتبار و حیثیّت بزهکار در میان اطرافیانش میشده و همین امر زمینهساز پیشگیری و جلوگیری از تکرار جرم بوده است. در این باره، نقل شده است (مظلومان، 1353: 152) که سرخپوستان، بزهکاران را به وسیلهی خنده و مسخره کردن مورد تنبیه قرار میدادند.
پس از پیدایش نظام زندانها و روشنگریهای قرن هیجدهم، شرمسار کردن مجرم در انظار عمومی و اجرای مجازات در ملأعام در خصوص جرایم کم اهمیّت بیشتر به چشم میخورد که در اینجا به مواردی اشاره میشود:
در مستعمرات ویرجینیا وچساپیک،مجازات زنانی که فرزند نامشروع به دنیا میآورند یا فرزتدی را در وضعیت غیرازدواج به دنیا میآورند این بود که اگر قادر به پرداخت جریمه نبودند آنها را در حضور مردم تا کمر برهنه میکردند و شلّاق میزدند. در نیوانگلند نیز در مورد جرایم اخلاقی و جرایم علیه اموال، مجازات در ملأعام اجرا میشد.کیفر قتل غیر عمدی در سال 1805 میلادی داغ زدن بر پیشانی مرتکب در ملأعام بود (میچل، 1389: 131).
در مورد مجرمانی که تهدیدی جدّی علیه جامعه محسوب میشدند مانند دایم الخمرها یا ولگردها بایستی مجرم در ملأعام مورد تحقیر و سرزنش قرار میگرفت و در مقابل کلیساها در حضور مردم اقرار به گناهان و توبه میکرد (همان: 131).
1-2-6-4 ژاپن
در مورد اجرای مجازات در ملأعام در این کشور نکتهای که میتوان مطرح کرد این است که در دوران گذشته، در مورد زنان بزهکار رسم براین بوده است که آنها را برهنه و عریان در میادین عمومی شهر در معرض دید عموم قرار میدادند و آنها را مجبور میکردند که مانند چهارپایان راه بروند (مظلومان، 1353: 264). چنانکه ملاحظه میگردد این مجازات که از مصادیق اجرای مجازات در ملأعام آن هم به صورت مفتضحانه و ترذیلی است بدون توجّه به کرامت انسانی فرد مجرم و بهخصوص روحیّات لطیف زن و همچنین بدون درنظرگرفتن اینکه تاثیرات مخرّب آن تا مدتها بر مجرم قابل پیشبینی بوده، اجرا میشده است و چه بسا او را جریتر کرده و به سوی تکرار جرم سوق میدهد.

1-2-6-5 لبنان
در قانون جزای لبنان، مجازاتها به سه دسته تقسیم شدهاند: مجازاتهای اصلی، فرعی و تبعی یا تکمیلی. از مجازاتهای تکمیلی انتشار حکم و الصاق آن است که در بعضی جرایم پیشبینی شده است. بنابراین علاوه بر اجرای کیفر اصلی در برخی از جرایم، انتشار و الصاق حکم به عنوان مجازاتی مضاعف برای شهره کردن مجرم به کار میرود.
در مورد الصاق حکم به عنوان یکی از مصادیق مجازاتهای فرعی مادهی 67 قانون جزایی لبنان مقرر داشته است: حکمی که متضمن مجازات جنایی است باید به مدت یک ماه بر درب سالن دادگاه جنایی و به نزدیکترین محل وقوع جنایت و به محلهای که محکوم در آنجا ساکن است الصاق گردد و نحوهی اجرای آن نیز چنین است که در مکانهایی که ممکن است اعتبار و شهرت محکوم زیر سوال برود و تا حدی موجبات تنبیه و شرمساری او فراهم گردد، انجام میشود (القهوجی، 1988: 1047).
در مورد ماهیت این مجازات باید گفت که از مجازاتهایی است که به اعتبار و حیثیت محکوم آسیب میرساند و شهرت او را زیر سوال میبرد و اعتماد مردم را نسبت به محکوم لکهدار میکند.
1-2-6-6 کویت
قانون جزای کویت در ماده 180 کیفری خود میگوید: در مورد اجرای مجازات قطع دست و پا، باید همه احکام وارده در مورد حد سرقت رعایت شود. همچنین در مورد اجرای احکام اعدام باید همه احکام وارده در مورد قصاص لحاظ شود، با این تفاوت که در اینجا عفو و مصالحه پذیرفته نمیشود. مجازات اعدام، کشتن و یا به صلیب کشیدن باید در مکانی اجرا شود که توده مردم بتوانند شاهد اجرای مجازات باشند.

دانلود پایان نامه

اینجا فقط تکه های از پایان نامه به صورت رندم (تصادفی) درج می شود که هنگام انتقال از فایل ورد ممکن است باعث به هم ریختگی شود و یا عکس ها ، نمودار ها و جداول درج نشوندبرای دانلود متن کامل پایان نامه ، مقاله ، تحقیق ، پروژه ، پروپوزال ،سمینار مقطع کارشناسی ، ارشد و دکتری در موضوعات مختلف با فرمت ورد می توانید به سایت  40y.ir  مراجعه نمایید.

رشته حقوق همه گرایش ها : عمومی ، جزا و جرم شناسی ، بین الملل،خصوصی…

در این سایت مجموعه بسیار بزرگی از مقالات و پایان نامه ها با منابع و ماخذ کامل درج شده که قسمتی از آنها به صورت رایگان و بقیه برای فروش و دانلود درج شده اند

با توجه به قسمت اخیر ماده مذکور به نظر میرسد منظور از اینکه در مکانی اجرا شود که توده مردم بتوانند شاهد اجرای مجازات باشند این است که در ملأعام نباشد، یعنی به صورت علنی باشد. بدین صورت که هر شخص که تمایل داشت بتواند در مکان اجرای مجازات شرکت کند نه اینکه در ملأعام باشد که بعضا افراد ناخواسته این گونه صحنهها را مشاهده کند.
2.منابع، مبانی و اصول اجرای مجازات در ملأعام
اصولا در هر نظام کیفری، جرمانگاری و پیشبینی مجازات مبتنی بر یک سلسله دلایل بوده و از مبانی خاصی برخوردار است. در مورد اجرای مجازات در ملأعام نیز شایسته است به مبانی و توجیهاتی که برای اعمال آن مطرح شده است اشارهای گردد. در این راستا، ابتدا به مبانی اجرای مجازات در ملأعام با توجه به دیدگاههای فقهی میپردازیم. پس از بیان مبانی اجرای مجازات در ملأعام از دیدگاه فقهی، مبانی و اجرای مجازات در ملأعام را با توجه به اصول حقوقی و نظریات جرمشناسی بررسی میکنیم؛ چرا که در مورد انواع مختلف مجازاتها، نظرات گوناگونی مطرح میشود و موافقان و مخالفان برای دفاع از نظرات خود به دلایلی استناد میکنند. براین اساس، مطالب مطرح در این مبحث در قالب سه گفتار جداگانه تحت مبانی و اصول فقهی و حقوقی و جرمشناسی ارائه خواهد شد.
چرایی مجازات در ملأعام از دیدگاه فقهی
در هر نظام کیفری، شیوهی اجرای مجازاتها متاثر از مبانیای است که در آن نظام برای مجازاتها در نظر گرفته شده است. مجازاتها به عنوان مهمترین وسیلهی سرکوبگرانهی جرایم باید بتوانند در راستای تحقق آن مبانی گام بردارند تا مثمرثمر واقع شوند. در نظام کیفری اسلام، اصول مهمی چون تحقق عدالت و اصلاح و بازسازی مجرم مبنای مجازاتهای پیشبینی شده در آن بوده و نتایج و پیامدهای حاصل از اجرای مجازاتها، همواره مورد نظر این نظام بوده است.
منابع و مبانی مجازات در ملأعام از دیدگاه فقهی
فقهای اسلامی، اعم از امامیه و عامه در خصوص وجوب و یا استحباب حضور عدهای به هنگام اجرای حد اختلاف نظر دارند. لازم به ذکر است که این اختلاف اقوال، تنها در مورد اجرای حد زنا وجود داشته و در مورد سایر مجازاتها، اعم از قصاص و سایر حدود و تعزیرات مطرح نگردیده است. برخی از

Leave a Comment