دانلود پایان نامه درباره گیتی، مینو، i

. ] چبودی و چیستی[ گیتی، ] از بنیاد[ هستندگی ] – ِ هستی[ در سامانِ تنانی است: دیدنی و بسودنی.111 متون زرتشتی مینو را مقابل گیتی دانسته و از آن به نامحسوس و نادیدنی و امر معنوی تعبیر نمودهاند. مینو بر گیتی سروری دارد و گیتی از آن گرفته شده است دینکرد سوم چنین عنوان میدارد که: abar dAm mENogig AfUrdaN, az mENogih o gETigih rasidaN paydAgih. Az NIgEz i w?h-dEN. 1. hAd mENog AfUriCN baw?CN asT i ahambUd wAspUhragANIh asT i a-wENICNig a-girICNIG, Ud bUN asT i gETig. 2. Ud gETig dahICN ham-bawIcnig i bawECN i mENog, Ud dahig Ud paydAgih asT i mENog, U-C wAspUhragANih asT i wENICNig girICNomaNd. 3. Ud Ed paydag kU MENog bUN i gETig. EN-?z paydAgih ka gETig cIC az ham-bawICNih cIC wiCAYIHEd abAz o bawECN mENog rasEd i-C asT BUN. 4. Ud mENog bawICN Ewag asT i a-bahr. oh-?z mENog, dAdAr fradOm az?C afUrICN i xwANIHEd bawICN. 5. Ud gETig ham-bawENICNih dahICN *asT* i dAdAr az fradOm az?Cig AfUrICN bAwICN ham-bawENid. 6. Ud dAm fradOm pad mENog dAd, az mENOgih gETigih AwUrd. w?h-dEN EN-?z paydAgih. درباره آفرینش مینوی آفریدگان، از مینو به گیتی پیدا شدن. از نگاه دین بهی. 1. آفرینش مینوی بوشن(bawICN: خلقت و تکوین) است بیهماورد و کیفیت ویژهای دارد: نادیدنی و ناگرفتنی و بُنِ گیتی است. 2. دهش گیتی، همبودگی (ham-bawICNig) بوشن مینو است. آن فراورده و تجلی مینو است و صفت ویژه آن دیدنی و گرفتنی است. 3. و چنین پیداست که مینو بن گیتی است. این نیز پیداست که وقتی یک چیز گیتیای، از چیزِ همبود رها میشود، به “بوشن”، به مینو، که بن آن است باز میگردد. 4. مینو یعنی بوشن، یک است و تقسیم ناپذیر. حتی وقتی مینو است، نخستین آفرید? برخاسته از آفریدگار “بوشن” نامیده میشود. 5. و گیتی دهشی است به همبودی (پیدایی) آمده که دادار از نخستین آفرینش، یعنی “بوشن” به همبودی رساند. 6. او آفریدگان را نخست از مینو پدید آورد و سپس از مینوی به گیتیای درآورد از دین بهی نیز این پیداست.112 اصطلاح مینو‌ در میان آثار پهلوی یکی از واژگان پُر بسامد است که دسته کم دارای سه مفهوم متفاوت است. 1-اندیش? انتزاعی برجسته مانند راستی، دروغ، خرد، بخشندگی؛2- خصوصیت یا انگیزه‌ای روان‌شناسانه که در خود فرد عمل می‌کند؛ همانند‌ مثال‌های راستگویی، حیله‌گری، خرد و بخشندگی را می‌توان برای نشان دادن مفهوم‌ ذهنی و ذاتی آنها به کار برد؛ 3- سرانجام وجود متشخصی که به عنوان نیروی خیر یا شر در نظر گرفته می‌شود که هم در انسان و هم در سطح کیهان فعال است.113 گیتی را میتوان دارِ تزاحمها و تضادها دانست که حاصل نقص در گیتی است. هرچند تمام رنجها در گیتی اتفاق میافتد اما این رنجها واقعیت نداشته و از بیرون به آن تزریق میگردد.114 در حالی که مینو پیراسته از نقص و تضاد است؛ زیرا حافظان آن که اورمزد و امشاسپندان باشند، از هرگونه کاستی و نقص مبرّا هستند. در کتاب مینوی خرد آمده است که دانا از مینوی خرد میپرسد که چرا چیزهای مینو چنین درست و چیزهای گیتی چنین نادرستاند. مینوی خرد پاسخ میدهد که چیزهای گیتی در ابتدا همانند چیزهای مینو درست و راست قسمت شده بود؛ اما اهریمن و سپاهش هر نیکی را که از جانب اورمزد به آفریدگان بخشیده میشود؛ میربایند و به دیوان و دروجان میدهند. در حالی که اورمزد و امشاسپندان همگی مبرّای از آسیب و نقصاند.115 مطابق روایت بندهش در ابتدا اورمزد و اهریمن در بیکرانگی بودند، اورمزد در نور بیکران و اهریمن در تاریکی بیکران- منظور از بیکران به سمت بالا و پایین است که اورمزد از سمت بالا در نور بیکران است و اهریمن در سمت پایین در تاریکی بیکران- قرار داشتند و میان آنها نیز تهیگی است. اورمزد چون به حمل? اهریمن علم داشت، دست به خلقتی مینویانه میزند. اهریمن به محوط? روشنایی حملهور شده اما اورمزد و دیگر موجودات مینوی را مشاهده میکند به همین دلیل به تاریکی بازگشته و او نیز دست به خلقت دیوان میزند. اورمزد برای آنکه جاودانگی اهریمن را از بین برد، باید او را در حصار زمان کرانهمند محصور سازد از همینرو، زمان کرانهمند را از زمان بیکران میآفریند. سپس اورمزد و اهریمن پیمانی میبندند و در آن، طول زمان کارزار را مشخص میکنند. اورمزد آفرینش را – چه در شکل مینوی یا گیتوی- با شکل مینوی آغاز میکند و سپس آفرینش گیتی را نیز از شکل مینوی آن میگیرد و سرانجام امشاسپندان را میآفریند. شرح این ماجرا از زبان بندهش چنین است: او نخست امشاسپندان را آفرید به شش بن؛ سپس دیگر، آن هفتمین خود هرمزد است. از جمله آفریدگان مادی که به مینویی آفرید نخست شش تا بودند و آن هفتمین خود هرمزد بود؛ زیرا هرمزد هر دو است: نخست مینو و سپس مادی. پس از آفرینش وای درنگ خدای، از امشاسپندان نخست بهمن را فراز آفرید که رواج یافتن آفریدگان هرمزد از او بود. او نخست بهمن را از روش نیک و روش مادی فراز آفرید. این که گویند بهدین مزدیسنان با او بود این است که آنچه را تا فرشکرد بر آفریدگان رسد او میدانست. سپس اردیبهشت، سپس شهریور، سپس سپندارمذ، سپس خرداد و امرداد را آفرید هفتم خود اهرمزد و هشتم راستگویی، نهم سروش پرهیزگار، دهم ماراسپند، یازدهم نریوسنگ، دوازدهم رَدِ بلند، رتوبرزیت، سیزدهم رشن راست، چهاردهم مهرِ فراخ چراگاه، پانزدهم اَهرِشوَنگ نیکو، شانزدهم پارَند، هفدهم خواب، هیجدهم باد، نوزدهم دادمندی، بیستم پیکار: دادخواهی و دفاع، آشتی و افزونگری. از آفرینش مادی نخست آسمان، دیگر آب، سدیگر زمین، چهارم گیاه، پنجم گوسفند، ششم مردم، هفتم خود هرمزد بود. او آفرینش را به یاری وای درنگ خدای فراز آفرید، زیرا هنگامی که او وایِ درنگ خدای را فراز آفرید آن وای نیز افزاری شد که وی را برای آفرینش دربایست.116 1.1. دلبستگی و عدم دلبستگی همانگونه که اورمزد شش امشاسپند را میآفریند و خود را هفتمین از آنها مینامد، در گیتی نیز شش مخلوق خلق میشوند و انسان هفتمین آنها است. در این دیدگاه انسان نمایند? خدا در گیتی و خدا نماینده انسان در مینو است.117 در دین زرتشتی هدف از خلقت موجودات، از میان بردن اهریمن و یاران اوست. در این دیدگاه یک بهدین باید همواره دغدغ? از بین بردن اهریمن را در سر داشته باشد. او خلق شده تا به مینوان یاری رساند، نه این که اسیر گیتی گردد. اندرزهای پهلوی در موارد بسیاری]]>

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *