دانلود پایان نامه ارشد درمورد نهج البلاغه، اجرای احکام، امیرالمومنین

<![CDATA[ کرده که رسول خداصبح هنگامی که از اتاق خارج شد در حالی که بر دوش او عبایی بود در آن هنگام حسن بن علی وارد شد او را داخل عبا نمود سپس حسین بن علی…آنگاه فاطمه..و سپس علی وارد شد اورا داخل عبا نمود و این آیه را قرائت کرد (انما یرید الله….)177
خداومد متعال در آیه ۶۱ ال عمران می‌فرماید: فمن حاجک فیه من بعد ما جائک… و انفسنا و انفسکم.
مفسران اجماع دارند که مراد از انفسنا در این آیه علی بن ابیطالب است پس علی در مقامات و فضایل با پیامبر مساوی است. احمد بن حنبل در مسند خویش نقل کرده است هنگامی که این آیه نازل شد پیامبر حضرت علی و فاطمه و حسن و حسین را دعوت کرد و فرمود بار خدایا اینان اهل بیت منند.۱۷۸
امام علی برادر پیامبر نکته مهم : برای دانلود متن کامل فایل پایان نامه ها به سایت sabzfile.com مراجعه نمایید
حاکم نیشابوری ار عبد الله بن عمر نقل می‌کند پیامبر بین اصحاب خود عقد اخوت بست. ابوبکر را برادر عمر و طلحه را برادر زبیر و عثمان را برادر عبدالله بن عوف قرارداد. علی عرض کرد: پس برادر من کیست ؟ پیامبر فرمود: تو در دنیا و اخرت برادر منی. ۱۷۹
امام علی و تربیت الهی
حاکم نیشابوری می‌نویسد: از نعمت‌های خداوند بر علی بن ابیطالب تقدیری بود که برای آن حضرت مقدر داشت چون ابوطالب عیالمند بود و زندگی سختی داشت… عباس، جعفر را انتخاب کرد و پیامبر، علی را… و علی تا هنگام بعثت با پیامبر بود و از او پیروی کرده و او را تصدیق می‌نمود…. پیامبر برای نماز به مسجدالحرام می‌آمد و به دنبالش علی و خدیجه میآمدند و با آن حضرت در ملا عام نماز می‌گزاردند در حالی که کسی غیر از این سه نفر نماز گزار نبود. ۱۸۰
محبوبترین خلق نزد خداوند
ترمذی به سندش از انس بن مالک نقل کرده که گفت: نزد پیامبر پرنده ای بریان قرارداشت، پیامبر عرض کرد بار خدایا محبوبترین خلقت را به سوی من بفرست تا با من از این پرنده میل نماید، در این هنگام علی آمد و با پیامبر تناول نمود. ۱۸۱
امام علی دانا ترین صحابه
پیامبر فرمود: انا دار الحکمه و علی بابها ۱۸۲ عایشه می‌گوید: علی اعلم مردم به سنت است.۱۸۳ نیز ابن عباس می‌گوید عمر در خطبه ای که ایراد کرد می‌گوید: علی در قضاوت بی مانند است.۱۸۴ همچنین اما حسن بعد از شهادت پدرش فرمود: همانا روز گذشته از میان شما کسی رفت که سابقین و لاحقین به علم او نرسیدند.۱۸۵
معیار مومن و منافق
ممکن است برای شناخت مؤمن و منافق و ایمان و نفاق راههای هم باشد. اما این هم از مسلمات و دور از انکار است که رسول گرامی با عناوین و القاب مختلفی کسی را به عنوان معیار و ترازو برای این امر مهم معرفی کرده است و آن ذات امیرالمؤمنین است. وقتی به کتب معتبر اهل سنت از جمله کتب شش گانه اهل سنت که به عنوان «صحاح سته» معروف است و کتب معتبر دیگر نگاه می‌کنیم، احادیثی به چشم ما می‌خورد که حکایت از این می‌کند که رسول گرامی که خودش برای اسلام و مسلمین اسوه حسنه بود، حضرت علی را به عنوان معیار و ترازو معرفی نموده است.
اگر در پی شناخت بیماری مهلک و مسری نفاق و پذیرفتن اسلام ناب و رساندن و رسیدن به هدف نهایی خود به صورت ناب و خالص هستیم، باید راهی و معیاری را برویم و برگزینیم که رسول اعظم اسلام که در هدایت و ابلاغ غرض و نفعی جز رسیدن بشر به کمال نهایی ندارد، معرفی کرده باشد و آن شخص حضرت علی است.
معیار سلم و حرب
رسول گرامی خط قرمزی را نشان می‌دهد که تجاوز از آن مصداق محاربه با خداست. رسول گرامی علی و اهل بیت را با عناوین مختلفی معیار صلح و آرامش قرارداده و حرب و سلم، اطاعت و عصیان و حب و بغض آنها را خط قرمز قرارداده است. یعنی حب و بغض، سلم و حرب، اطاعت و عصیان علی و اهل بیت، متوجه رسول و پس از آن متوجه خداوند است. لذا اگر بخواهیم از محاربه با خدا دور باشیم و مستحق عذابهای سخت در دنیا و آخرت نگردیم، باید به فرمایش رسول عمل کنیم و در زندگی علی و اهل بیت را اسوه قرار دهیم تا مشمول رحمت الهی باشیم.
یکی از عنوانهایی که علی و اهل بیت را معیار قرار داده است، عنوان سلم و حرب با آنهاست.
باغی بودن دشمن حضرت
اگر به اعتراف دانشمندان علی بر حق باشد و اطاعت علی سبب دخول جنت باشد و کشته شدن عمار به وسیله گروه باغی را قبول داشته باشیم، آیا باز هم طرف مقابل را که طبق نص صریح رسول گرامی«داعی الی النار» بوده اند و با امیرالمؤمنین مخالفت می‌کردند، می‌توانیم مستحق اجر و خالی از ملامت و گناه بدانیم و به عنوان مجتهد بودن به آنها هیچ نگوییم؟ و اگر به قول و اعتراف دانشمندان اهل سنت، علمای حجاز و عراق مالک و شافعی و… معترف به بغات بودن آنها هستند، یعنی وقتی که تشخیص موضوع و مصداق کردند، دیگر توقف در اجرای احکام بغات و توجیه و تأویل چرا؟ زیرا اطاعت خدا هم جز از راه اطاعت علی که به اعتراف دانشمندان اهل سنت امام بر حق و اطاعتش واجب بوده میسر نیست و در واقع اطاعت علی در طول و مصداق اطاعت خداست. چنان که در احادیث گذشته هم اشاره شد که اطاعت امیر، اطاعت رسول و اطاعت آن حضرت اطاعت خداست.
بی شک پس از بررسی که از فضایل امیر المومنین از دیدگاه اهل سنت در این مختصر شد به وضوح پی میبریم که بزرگان مورد اعتماد از اهل سنت که بدون جانبداری قومی و قبیله ای و با دید انصاف به این مسئله نگاه کرده اند معترف به اولی و احق بودن حضرت علی نسبت به دیگر صحابه شده اند. و عقیده ی باطنی و درونی همه آنها این است که جانشین بلا فصل بعد از پیامبر حضرت علی می‌باشد لکن عاملی که مانع می‌شود آنها به طور آشکار در رسانه‌های خود به این فضایل نپردازند، جانبداری‌های بی مورد از بزرگان و مسایل سیاسی و اجتماعی است چرا که شالوده فکری و اعتقادی آنها در محیط‌هایی پرورش یافته که ریشه در جریان سقیفه دارد فلذا تنها راه بروز اعتقادات درونی آنها کتابهایی است که در مورد فضائل علی بن ابیطالب نوشته اند و خودشان معترف اند که برای اتحاد و اتفاق شیعه و سنی باید از رفتارها و سخنان امیرالمومنین پیروی نمود و راه آن حضرت را الگوی راه خود قرار دهیم.
منابع و مآخذ
قران کریم
نهج البلاغه
۱- ابن الحدید معتزلی، شرح نهج البلاغه، محمد ابوالفضل ابراهیم، دارا احیا الکتب العربیه، بیروت ۱۹۹۳ م.
۲- ابن أثیر الجزری، عز الدین بن الأثیر أبی الحسن علی بن محمد، أسد الغابه فی معرفه الصحابه، عادل
۳- أحمد الرفاعی، دار إحیاء التراث العربی، بیروت، لبنان، الطبعه: الأولى، ۱۴۱۷ ه ۱۹۹۶ م.
۴- ابن تیمیه، أحمد بن عبد الحلیم الحرانی، منهاج السنه النبویه، محمد رشاد سالم دار مؤسسه قرطبه الطبعه: الأولى، .- ۱۴۰۶٫
۵- ابن جوزی، ابوالفرج عبدالرحمن، العلل المتناهیه فی احادیث الواهیه، بیروت، دارالکتب العلمیه، ۱۹۹۸٫
۶- ابن حجر عسقلانی، لسان المیزان، دارصادر ، بیروت، ۱۹۸۶.
۷- ابن خلکان، احمد بن محمد، وفیات الاعیان، بردوسی زاده, محمدبن محمد، طبعخانه عامره، استانبول، ۱۲۸۰ق.
۸- ابن حزم، الفصل فی الملل، دار ابن هیثم، قاهره، ۲۰۰۵ م.
۹- ابن عساکر الدمشقی الشافعی، تاریخ مدینه دمشق وذکر فضلها وتسمیه من حلها من الأماثل، محب الدین أبی سعید عمر بن غرامه العمری، دار الفکر، بیروت، ۱۹۹۵٫
۱۰- ابن قیم جوزیه، المنار، ابوعده، عبدالفتاح، مکتبه المطبوعات الاسلامیه، ۱۳۹۰ق.
۱۱- ابن کثیر الدمشقی، ابوالفداء إسماعیل بن عمر القرشی، البدایه والنهایه، مکتبه المعارف، بیروت ۲۰۰۱م.
۱۲-ابن کثیر قرشی دمشقی، ابوالفدا اسماعیل، السیره النبویه، مصطفی عبدالواحد، بیروت، دارالمعرفه، ۲۰۰۸م.
۱۳-آمدی، سیف الدین، غایه المرام فی علم الکلام، المجلس الاعلی لشون الاسلامیه، بیروت، ۱۳۹۴ق.
۱۴ – احمد محمد شاکر، الباعث الحثیث، احمد الاثری عالم الکتب، بیروت، ۲۰۰۶ م.
۱۵ -اسکافی معتزلی، ابوجعفر محمد بن عبدالله، المعیار و الموازنه، شیخ محمدباقر محمودی، دارالکتب العلمیه، ۱۹۹۸٫
۱۶- الإیجی، عضد الدین، کتاب المواقف، عبد الرحمن عمیره، دار الجیل، لبنان، بیروت، الطبعه: الأولى، ۱۴۱۷هـ، ۱۹۹۷م.
۱۷- الأصبهانی، ابو نعیم أحمد بن عبد الله، حلیه الأولیاء وطبقات الأصفیاء، دار الکتاب العربی، بیروت، الطبعه: الرابعه، ۱۴۰۵ق.
۱۸- الأنصاری القرطبی، ابوعبد الله محمد بن أحمد الجامع لأحکام القرآن، دار الشعب، القاهره، ۲۰۰۳ م.
۱۹- امین، احمد، ضحی الاسلام، النهضه المصریه، القاهره، ۱۹۶۲.
۲۰- امینی، ابراهیم، بررسی مسائل کلی امامت، موسسه بوستان کتاب، قم ۱۳۸۶ ش.
۲۱- إبن أبی شیبه الکوفی، ابوبکر عبد الله بن محمد، الکتاب المصنف فی الأحادیث والآثار، کمال یوسف الحوت، مکتبه الرشد، الریاض، الطبعه: الأولى، ۱۴۰۹ق.
۲۲- إبن حزم الأندلسی الظاهری، ابومحمد علی بن أحمد بن سعید، المحلى، لجنه إحیاء التراث العربی، دار الآفاق الجدیده، بیروت.۱۹۹۸ م.
۲۳- أبو یعلی الموصلی التمیمی، أحمد بن علی بن المثنی، مسند أبی یعلی، حسین سلیم أسد، دار المأمون للتراث – دمشق، الطبعه: الأولى، ۱۴۰۴ق.
۲۴- ألبانی، محمد ناصر ، ظلال الجنه، المکتب الإسلامی، بیروت، الطبعه: الثالثه، ۱۴۱۳هـ ۱۹۹۳م.
۲۵- أحمد بن حنبل، مسند أحمد بن حنبل، ، مؤسسه قرطبه، مصر.؛۲۰۰۴ م.
۲۶- باقلانی، ابوبکر، تمهیدالاوائل و تلخیص الدلائل، موسسه الکتب الثقافیه، بیروت، ۱۴۱۴ ق.
۲۷- ــــــــــــ، التمهید فی الردعلی الملحده و المعطله و الرافضه و الخوارج و المعتزله، دارالفکر العربی، قاهره، ۱۳۶۶ ق.
۲۸- بخاری الجعفی، ابوعبدالله محمد بن إسماعیل، صحیح البخاری، مصطفی دیب البغا، دار ابن کثیر، الیمامه، بیروت، الطبعه: الثالثه، ۱۴۰۷ق.
۲۹- ـــــــــــــــــــ، التاریخ الصغیر، محمد ابراهیم زاید، دارالمعرفه، بیروت، ۱۴۰۶ ق.
۳۰- بغدادی، عبد القادر بن عمر، خزانه الأدب ولب لباب لسان العرب، محمد نبیل طریفی، امیل بدیع الیعقوب، دار الکتب العلمیه، بیروت، الطبعه: الأولى، ۱۹۹۸م.
۳۱- ترمذی السلمی، ابوعیسی محمد بن عیسی، سنن الترمذی، أحمد محمد شاکر وآخرون، دار إحیاء التراث العربی، بیروت، ۱۹۸۷ م.
۳۲- تفتازانی، سعد الدین، شرح المقاصد، عبدالرحمن عمیره، شریف رضی، قم، ۱۳۷۱ ق.
۳۳- تمیمی البستی، محمد بن حبان بن أحمد ابوحاتم، صحیح ابن حبان بترتیب ابن بلبان، شعیب الأرنؤوط، مؤسسه الرساله، بیروت، الطبعه: الثانیه، ۱۴۱۴ق.
۳۴- تمیمی بستی، محمدبن حبان احمد ابی حاتم، کتاب الثقات، حیدرآباد دکن، دائره المعارف العثمانیه، ۱۴۰۲ق.
۳۵- جرجانی، سید شریف، التعریفات، دارالفکر، بیروت، ۱۴۱۸ ق.
۳۶- جوینی، الارشاد الی قواطع الاد له فی اصول، محمد یوسف موسی، مکتبه الخانجی، مصر، ۱۳۶۹٫
۳۷- حاکم حسکانی، عبدالله بن احمد، شواهد التنزیل، شیخ محمدباقر محمودی، مجمع احیاء الثقافه الاسلامیه، ۱۴۲۷ق.
۳۸- حسنی، هاشم معروف، پژوهشی تطبیقی در احادیث بخاری و کلینی، بنیاد پژوهای اسلامى، مشهد، ۱۳۷۳٫
۳۹- حکیم ترمذی، محمدبن علی، نوادر الاصول، محمدی شجاعی، مکتبه الامام البخاری، قاهره، ۲۰۰۸م.
۴۰- حلی، جمال الدین حسن بن یوسف، کشف المراد فی شرح تجرید الاعتقاد، موسسه اعلمی، بیروت، ۱۳۹۹ ق.
۴۱- ــــــــ ، نهج الحق و کشف الصدق، دارهجرت، قم، ۱۴۰۷ ق.
۴۲- ــــــــ ، الباب حادی العشر، مهدی محقق، موسسه چاپ و انتشارات آستان قدس رضوی، ۱۳۷۶٫
۴۳- خطیب بغدادی، احمدبن علی، تاریخ بغداد، محمدی شجاعی، مطبعه السعاده، قاهره، ۱۳۴۹ق.
۴۴- دمشقی شافعی، محمدبن احمد، جواهر المطالب فی مناقب الامام علی، قم، مجمع احیاء الثقافه الاسلامیه، ۱۴۲۰ ق.
دهخدا، علی اکبر، لغت نامه دهخدا، دانشگاه تهران، تهران ۱۳۷۲ ش.
]]>

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *