منبع پایان نامه با موضوع کودکان و نوجوانان، کودکان و نوجوان، افراد مبتلا

مصرف دارو نمی‌باشد(9).
معیاهارهای تشخیصی یبوست عملکردی در کودکان بزرگتر و بالغین (سن بیش از 4 سال) بدین صورت است که در مدت دو ماه حداقل دو مورد یا بیشتر از موارد زیر وجود داشته باشد. دوبار یا کمتر از 2 بار دفع مدفوع در توالت در هر هفته ، یک بار یا بیشتر از یک بار بی‌اختیاری مدفوع در هر هفته ، سابقه رفتارها و وضعیت‌های احتباسی ، سابقه دفع مدفوع دردناک و سخت ، وجود توده مدفوعی بزرگ در رکتوم، سابقه مدفوع با قطر بزرگ که می‌تواند توالت را مسدود نماید(9).
عوارض یبوست عملکردی عبارتند از : بی‌اختیاری مدفوع، درد شکم، درد آنوس یا رکتوم، بی‌اشتهایی، بی‌اختیاری ادرار در طول روز و شب، عفونت ادراری، ریفلاکس مثانه به حالب، احتباس ادراری، مگاسیستیس، انسداد حالت، ندرتاً شوک و مگاکولون توکسیسک، محرومیت اجتماعی فرد توسط اطرافیان(10).
عدم وجود رفتارهای مربوط به نگه داشتن مدفوع ، عدم نشت مدفوع ، دفع مدفوع اسهالی و حجیم بصورت متناوب ، اختلال رشد، خالی بودن آمپول رکتوم، اسفنکتر مقعدی سفت، پاشیده شدن مدفوع به بیرون بعد از انجام معاینه رکتوم ، معاینه نورولوژیک غیر طبیعی، ضایعات پیگمانته غیر طبیعی، وجود خون مخفی در مدفوع، وجود علائم خارج روده‌ای ، بیماریهای مثانه ، عدم پاسخ به درمان معمول یبوست از مواردی است که باید به فکر علل دیگر یبوست (غیر از یبوست عملکردی) بود(10).
دفع مدفوع سفت (مثلاً به علت عدم تمایل کودک در استفاده از توالت‌های عمومی و تأخیر در دفع مدفوع و سفت شدن آن) سبب اجابت مزاج دردناک شده و همین عامل سیکل معیوبی را فراهم می‌سازد که سبب نگه داشتن هر چه بیشتر مدفوع و در نهایت تکرار عبور مدفوع حجیم و سفت از مقعد می‌شود. بنابراین به نظر می‌رسد یبوست عملکردی یک پاسخ maladaptive وکنترل بیش از حد است(10).
روش درمان یبوست براساس علت آن تعیین می‌شود ، در ابتدا باید رژیم غذایی این افراد اصلاح شود ، در صورتی که جواب مناسب گرفته نشد، از داروها و به ترتیب از داروهای بی ‌ضرر، کم ‌ضرر و داروهای محرک شروع می‌کنیم تا به نتیجه مطلوب برسیم . البته تمام بیماران نیازمند مصرف دارو نیستند(10).
موفقیت درمان به معنای افزایش تعداد دفعات اجابت مزاج نیست، بلکه به معنی راحتی عمل دفع است. برای رسیدن به این هدف هر فرد مبتلا به یبوست باید عادات زندگی خود را تغییر دهد. تغییرات ساده در عادات روزمره می تواند بسیاری از موارد یبوست را درمان کرده یا از بروز آنها پیشگیری کند(11و12).
در مورد سبک زندگی چهار نکته اهمیت زیادی دارد:
1. فیبر در رژیم غذایی: یبوست مزمن در جوامع به اصطلاح “بدوی” که از غذاهای سنتی غیر تصفیه شده استفاده می‌کنند، نادر است، اما در جوامع صنعتی شیوع زیادی دارد. عامل اصلی در این میان فیبر است. فیبر غذایی ترکیبی از نوع کربوهیدرات‌های با مولکول پیچیده است که در غلات سبوس‌دار، برگ ها و ساقه گیاهان، مغزها، دانه‌ها، میوه‌ها و سبزیجات است، اما در هیچ غذای حیوانی یافت نمی‌شود.
از آنجایی که فیبر غذایی به وسیله دستگاه گوارش انسان هضم نمی‌شود، کالری زیادی ندارد، اما هنوز برای سلامتی بسیار ارزشمند است.
فیبر با حجیم و نرم کردن مدفوع حرکت آن را آسان می‌کند. بدین ترتیب فیبر از یبوست و سایر بیماری های روده ای جلوگیری می‌کند. فیبر همچنین با ایجاد احساس سیری و کاهش قند و کلسترول خون در ارتقای سلامت عمومی موثر است(13).
کارشناسان مصرف 38 گرم فیبر را در روز برای مردان زیر 50 سال و 30 گرم را برای مردان مسن تر توصیه می‌کند. برای زنان مقدار پیشنهادی 30 گرم در روز قبل از 50 سالگی و 21 گرم پس از آن است(13).
مصرف فیبر برای سلامت عمومی و کارکرد روده ضروری است، اما ممکن است عادت به انجام این کار دشوار باشد. بسیاری از مردم با شروع مصرف غذاهای پرفیبر از نفخ شکایت کنند، اما با ادامه مصرف این مشکل ظرف یک ماه برطرف می‌شود.
2. ورزش : ورزش انتقال مواد دفعی را از روده تسهیل می‌کند. به همین دلیل است که کسانی که عادت به ورزش کردن دارند، کمتر به سرطان مبتلا می‌شوند. همچون غذای پرفیبر ورزش نیز دارای فواید زیادی به جز جلوگیری از یبوست است. ورزش خطر بیماری قلبی، سکته مغزی، فشار خون بالا، چاقی، دیابت، اختلال نعوظ و بسیاری مشکلات دیگر را کاهش می‌دهد. برای سلامتی قلب‌تان و همچنین کارکرد روده‌های‌تان هر روز به طور مرتب ورزش کنید. نیم ساعت پیاده روی در روز برای شروع عالی است.
3. مایعات: برخی از پزشکان عقیده ندارند که هر کس روزانه به هشت لیوان آب احتیاج دارد. اما افراد مبتلا به یبوست مزمن باید روزانه 6 تا هشت لیوان آب بنوشد.
داروهای ملین می‌توانند در درمان یبوست موثر باشند. با این وجود باید تنها زمانی از دارو استفاده کرد که با وجود پرداختن به ورزش و مصرف غذای پرفیبر هنوز یبوست وجود داشته باشد. اولین اقدام می‌تواند استفاده از رژیم غذایی پرفیبر و داروهای حجیم‌کننده مدفوع نظیر پسیلیوم یا متیل‌سلولز باشد که در صورت نیاز مکمل فیبر غذایی هستند. اما در صورتی که این روش موثر واقع نشود، می‌توان از دارو استفاده کرد(13).
اختلال وسواس فکری- عملی (OCD)، نشانگان عصبی- روانپزشکی پیچیده‌ای است که مشخصه اصلی آن افکار ناخواسته، تکراری و مزاحم (افکار وسواسی) و نیز رفتارهای تکراری و آزار دهنده و آیین مندی اعمال وسواسی است که به منظور اجتناب از اضطراب یا خنثی نمودن افکار وسواسی صورت میگیرد(14). وستفال اولین کسی بود که در سال 1877 به شیوع وسواس فکری-عملی که در بیمارستانهای روانی به ندرت دیده میشد توجه نمود(14).
OCD اختلال روانپزشکی شایعی است که معمولا از دوران کودکی شروع می‌شود. اگر چه زمینه یابی های اولیه شیوع اختلال وسواس در جمعیت عمومی را 5/0 درصد اعلام کرده(6و7) اما مطالعات همه گیرشناسی منطقه ای شیوع تمام عمر آن را 5/2درصد گزارش کرده اند(8و9). مقادیر شیوع این اختلال در کودکان و نوجوانان بین 1 تا 4 درصد اعلام شده است(14). بیشتر مطالعاتی که روی جمعیت عمومی با تعداد زیاد انجام شده اند، وسواس غیر بالینی را بسیار شبیه به اختلال وسواس فکری-عملی تعریف کرده اند. شیوع این اختلال در جمعیت ایرانی 8/1% بر آورد شده است (14).
خصیصه اصلی اختلال وسواسی-جبری (OCD) وجود وسواسهای فکری یا عملی مکرر و چنان شدید است که رنج و عذاب قابل ملاحظه ای را برای فرد به وجود می آورند. این وسواسهای فکری یا عملی سبب اتلاف وقت می‌شوند و اختلال قابل ملاحظه‌ای در روند معمولی و طبیعی زندگی، کارکرد شغلی، فعالیتهای معمول اجتماعی و یا روابط فرد ایجاد می‌کنند. بیمار مبتلا به اختلال وسواسی-جبری ممکن است فقط وسواس فکری، فقط وسواس عملی و یا هر دوی آنها را با هم داشته باشد(14).
وسواس فکری عبارت است از فکر، احساس، اندیشه یا حسی عود کننده و مزاحم. بر خلاف وسواس فکری (obsession) که یک فرایند ذهنی است، وسواس عملی (compulsion) نوعی رفتار است. اجبار رفتاری آگاهانه، استاندارد و عود کننده است، نظیر شمارش، وارسی، یا اجتناب. بیمار مبتلا به اختلال وسواسی-جبری از غیر منطقی بودن وسواس هایش آگاهی دارد و این وسواسهای فکری یا عملی را خود-نا همخوان (ایگو دیس تونیک) می یابد (یعنی به صورت یک رفتار ناخواسته).
میزان شیوع مادام العمر اختلال وسواسی-جبری در جمعیت عمومی حدود 3-2 درصد است. طبق تخمین برخی از پژوهشگران، اختلال وسواسی-جبری در بسیاری از بیماران سرپایی مطب ها و درمانگاههای روانپزشکی یعنی در ده درصد آنها یافت میشود. با توجه به ارقام مذکور، اختلال وسواسی-جبری چهارمین بیماری روانپزشکی بعد از فوبیا (هراس)، اختلالات مرتبط با مواد و اختلال افسردگی اساسی است. طبق بررسی های همه گیر شناختی انجام شده در اروپا، آسیا و آفریقا ثابت شده که این ارقام در تمام حوزه های فرهنگی یکسان است(15).
در میان بزرگسالان احتمال ابتلای مرد و زن به این اختلال یکسان است ولی در میان نوجوانان، پسرها بیشتر از دخترها دچار اختلال وسواسی-جبری میشوند. در کل حدود دو سوم بیماران پیش از 25 سالگی و تنها کمتر از پانزده درصد آنها پس از 35 سالگی علائمشان شروع میشود. اختلال وسواسی-جبری میتواند در نوجوانی، کودکی و حتی در برخی موارد در دو سالگی هم شروع شود.
تاکنون مطالعات مختلفی به ارتباط بین اختلالات روانپزشکی همچون افسردگی و یبوست عملکردی اذعان داشته اند. از سوی دیگر مطالعاتی انجام شده اند که بیانگر ارتباط بین وسواس فکری و یبوست عملکردی در بالغین و سالمندان بوده اند(15).
با توجه به اینکه یبوست عملکردی تاثیر قابل توجهی بر کیفیت زندگی کودکان و خانوده‌های آنها دارد مطالعه حاضر به بررسی شیوع اختلال وسواس فکری و عملی در کودکانی که مبتلا به اختلال یبوست عملکردی هستند می‌پردازد تا با تشخیص و درمان صحیح از عوارض و مشکلات آن جلوگیری نمود.
1-2- کلیات
1-2-1- اختلال وسواسی – جبری
اختلال وسواسی جبری (OCD) با گروه متنوعی از علائم که شامل افکار مزاحم، تشریفات، اشتغال‌های ذهنی و اعمال وسواسی است تظاهر می‌کند. این افکار یا اعمال تکراری موجب ناراحتی شدید بیمار می‌گردد. اعمال یا افکار وسواسی وقت‌گیر هستند و بطور قابل ملاحظه با برنامه‌های عادی، کارکرد شغلی، فعالیت‌های اجتماعی معمول یا روابط تداخل می‌نماید. شخص مبتلا به OCD ممکن است وسواس فکری، وسواس عملی یا هر دو را داشته باشد(14).
فکر وسواسی، وارسی (obsession) یک فکر، احساس (feeling)، عقیده یا حس (sensation) مزاحم و تکرار شونده است. عمل وسواسی (compulsion) رفتار خودآگاه، میزان شده ، تکراری، نظیر شمارش (checking) یا اجتناب است. فکر وسواسی موجب افزایش اضطراب شخص می‌گردد، در حالیکه انجام عمل وسواسی اضطراب شخص را کاهش می‌دهد. معهذا، وقتی شخص در مقابل انجام عمل وسواسی مقاومت می‌کند اضطراب افزایش می‌یابد. شخص مبتلا به اختلال وسواسی جبری معمولاً غیر منطقی بودن افکار وسواسی خود را درک می‌کند. هم افکار وسواسی و هم اعمال وسواسی خود را درک می‌کند. هم افکار وسواسی و هم اعمال وسواسی برای بیمار خود ناهمخوان شناخته می‌شوند(14).
هر چند عمل وسواسی ممکن است در اقدام برای کاستن از اضطراب مربوط به فکر وسواسی صورت بگیرد، همیشه چنین وضعیتی در کار نیست. تکمیل عمل وسواسی ممکن است به رفع اضطراب منجر نشده حتی امکان دارد موجب افزایش آن گردد. اضطراب موقع مقاومت شخص در مقابل انجام عمل وسواسی هم ظاهر می‌شود(14).
1-2-1-1- همه گیری شناسی
شیوع اختلال وسواسی – جبری در طول عمر در جمعیت کلی 2 تا 3 درصد تخمین زده می‌شود. بعضی از پژوهشگران تخمین زده‌اند که بین بیماران سرپایی کلینیک‌های روانپزشکی میزان شیوع این اختلال تا 10 درصد می‌رسد. این ارقام اختلال وسواسی – جبری را پس از فوبی‌ها، اختلالات وابسته به مواد و اختلالات افسردگی در ردیف چهارم شایعترین تشخیص‌های روانپزشکی قرار می‌دهند. مطالعات همه گیری شناسی در اروپا، آسیا و افریقا این نسبت‌ها را بین مرزهای فرهنگی تأیید کرده‌اند(14).
بین بزرگسالان احتمال ابتلا مرد و زن یکسان است؛ معهذا بین نوجوان‌ها، پسرها بیشتر از دخترها به اختلال وسواسی – جبری مبتلا می‌گردند. میانگین سن شروع حدود 20 سالگی است. هر چند در مردها سن شروع کمی پائینتر (حدود 19 سالگی) از زن‌ها (حدود 22 سالگی) است. در مجموع، تقریباً در دو سوم بیماران شروع علائم قبل از 25 سالگی است و در کمتر از 15 درصد موارد علائم پس از 35 سالگی شروع می‌شود. اختلال وسواسی جبری ممکن است در نوجوانی یا کودکی و در مواردی حتی در

مطلب مشابه :  دانلود پایان نامه ارشد درموردابن تیمیه، دلالی، جانشینی پیامبر

Leave a Comment