منابع پایان نامه ارشد درباره ناخودآگاه

گیرد او را مصمم تر و فعال تر و برنده تر می کند ؛ زیرا خاصیت حیات این است که در برابر سختی مقاومت کند و به طور خودآگاه و یا ناخودآگاه آماده مقابله با آن گردد . اکسیر حیات دو چیز است : عشق و آن دیگر بلا . این دو نبوغ می آفرینند و از موارد افسرده و بی فروغ ، گوهرهایی تابناک و درخشان به وجود می آورند .
زشتی ها نه تنها از این نظر ضروری می باشند که جزیی از مجموعه جهانند و نظام کل به وجود آنها بستگی دارد ، بلکه از نظر نمایان ساختن و جلوه دادن به زیبایی ها نیز وجود آنها لازم است . اگر مابین زشتی و زیبایی ، مقارنه و مقابله برقرار نمی شد ، نه زیبا ، زیبا بود و نه زشت ، زشت ، یعنی اگر در جهان ، زشتی نبود زیبایی هم نبود ، اگر همه مردم دنیا زیبا بودند ، هیچکس زیبا نبود ، همچنانکه اگر همه مردم زشت بودند هیچ کس زشت نبود .
با توجه به فواید ارزنده بلاها است که صفت رضا به قضای الهی و خشنودی به آنچه خدا پیش می آورد ایجاد می گردد . آنان که می دانند بلاها تربیت کننده روان آدمی است ، نه تنها در برابر آنها خشنودی دارند و با آغوش باز به استقبال آنها می روند ، بلکه احیاناً خود را در چنگال بلا می اندازند و برای خود حادثه می آفرینند .
از این نکته نباید غفلت ورزید که مصائب وقتی نعمت خدا هستند که انسان ازآنها بهره برداری کند و با صبر و استقامت در مواجهه با دشواری ها که مصائب تولید می کنند روح خود را کمال بخشد . اما اگر انسان در برابر سختی ها فرار را انتخاب کند و شکوه و ناله سر دهد ، در اینصورت بلا واقعا برای او بلا است . بلا بودن مصائب بستگی به نوع عکس العمل انسان دارد که در برابر آن صابر و خویشتندار باشد یا سست عنصر و بی اراده باشد . همانطور که نعمت بودن نعمت بستگی دارد که در مقابل آن شاکر باشد یا کفور ، و از آن در چه مسیری استفاده کند . چیزی را باید بلا نامید که عقوبت معنوی الهی باشد ، یعنی آثار بد عمل انسان . این امور از آن جهت بلا و مصیبت واقعی اند که اولاً معلول اراده و اختیار خود انسان هستند ، و ثانیاً مقدمه هیچ خیر و کمالی نیستند .
انسان باید در دنیا سختی ها و دشواری ها را ببیند تا خروج از مشکلات را یاد بگیرد و آدمی تا رنج نبیند ، پخته و کامل نشود . آدمی باید مشقت ها را تحمل کند و سختی ها بکشد تا هستی لایق خود را بیابد . تضاد و کشمکش ، شلاق تکامل است . موجودات زنده با این شلاق راه خود را به سوی کمال می پیمایند . ( مطهری ، 1374 ، 140 – 169 )
حکمت الهی در وجود موجودات بر کاملترین وجه و نیکوترین خلق و آن چیزی است که شایسته و درخور استعداد آن ها است . و اگر بهتر از آن ممکن بود به همان قسم موجود می شدند . آن چه را که شایسته هر موجودی است به او عطا گردیده و از کمالات لایق به او دریغ نشده است ، زیرا عدل خدای تعالی فضل است و فضل او عدل .
کلیه معلومات در این اقسام هستند : یا خیر محض است یا شر محض . یا خیر است از جهتی و شر از جهتی . خیر آن غالب است و یا شر آن . خیر و شر در آن مساوی است .

Leave a Comment