دانلود پایان نامه رشته حقوق با موضوع: توسل به زور

دانلود پایان نامه

توافقنامه تنها سندی برای آتش بس به شمار می رود، نه تضمین کنندۀ یک صلح پایدار) . با این حال روسیه اعلام نمود نیروهایش را از دو منطقۀ اوستیای جنوبی و آبخازیا خارج نخواهد کرد، و در مقابل اعتراض آمریکا و اتحادیۀ اروپا، ضمن شناسایی دو منطقه مزبور، در صدد مشروعیت بخشیدن به ادامۀ حضور خود در سرزمین جدایی طلبان (که تقاضای الحاق به خاک روسیه را نیز دارند) برآمد.
مسلم آن است که نیروی نظامی روسیه، شبانه از مرز گرجستان عبور کرده و تا نواحی پایتخت این کشور پیشروی نمودند. آمادگی نظامی مسکو برای حمله به گرجستان به فاصلۀ تنها 24 ساعت پس از بمباران تسخینوالی، ابهامات در انگیزۀ حمله به گرجستان را شدت می بخشد. اما در نشست های شورای امنیت روسیه از مبانی مختلفی برای توجیه توسل به زور علیه گرجستان استفاده نمود.
این استدلالات نشان گر روند تکاملی توجیهات از سمت و سوی مبانی سیاسی به حقوقی بوده است، که در مباحث زیر مورد بررسی قرار خواهد گرفت.
مبحث اول – نقض قاعدۀ منع توسل به زور از سوی گرجستان در اوستیای جنوبی، در پرتو نقض موافقتنامه های فیمابین
در نخستین نشستهای شورای امنیت سازمان ملل، روسیه ضمن اعتراف به اینکه نیروی هوایی این کشور پروازهای طولانی مدتی را در منطقۀ اوستیای جنوبی در خاک گرجستان انجام دادند، اقدام خود را به منظور ممانعت از انجام حملۀ نظامی نیروهای گرجستان به این جمهوری خود خوانده دانست، و آن را در راستای تضمین قاعدۀ آمره، «منع توسل به زور» خواند که در پی نقض توافقات 1992 و 1996 از سوی گرجستان مورد تخطی قرار گرفته بود.
آنچه از مطالعۀ ادعاهای روسیه و حتی گرجستان (چندانکه پس از این خواهیم دید) قطعی به نظر
می رسد، آمریت و پذیرش بلاقید قاعدۀ منع توسل به زور است. که موجب شده طرفین حتی در توجیه «توسل به زور» خود، به «توسل به زور» طرف مقابل و تشریح این خطای دولت متخاصم استفاده نمایند. عدم توسل بی قید و بند دولت ها به زور، و تلاش آنها برای گنجاندن اقدام خود در قالبهای دیگر و توجیه‌پذیر، و در نهایت سعی در گنجاندن استثنائات بیشتر ثابت می کند که در قضیه اخیر، نه تنها «منع توسل به زور» تضعیف نشده، بلکه این ادعاها و استثنائات، خود تایید دیگری بر قدرت این قاعده به شمار می روند. چندانکه دیوان در قضییه نیکاراگوئه بیان می دارد: چنانچه دولتی به نحوی عمل نماید که علی الظاهر (Prima fascia) با یکی از قواعد شناخته شده منطبق نمی باشد لکن در دفاع از رفتار خویش به استثنائات یا مبانی توجیهی مندرج در خود قاعده متوسل شود. خواه اینکه رفتار آن دولت در حقیقت بر آن مبنا موجه باشد یا خیر، اهمیت آن موضع‌گیری در آن خواهد بود که موجب تقویت قاعده می گردد نه موجب تضعیف آن. (پاراگراف 186 رای ماهوی 1986 نیکاراگوئه) گذشته از آن، درگیری کشور توسعه یافته ای همچون روسیه با این قاعده، بر همه گیرشدن و ارزش شناخته شدۀ قاعدۀ منع توسل به زور در روابط بین المللی برای کلیه کشورها (حتی قدرتمندان) صحه می گذارد. اما سوالاتی که به دنبال این توجیه روسیه به ذهن متبادر می شود این است که اولاً آیا اساساً نقض ممنوعیت توسل به زور
می تواند علت قانع کننده ای برای اقدام مسلحانه و زورمندانه علیه ناقض باشد؟ ثانیاً آیا می توان توسل به زور را به عنوان ضمانت اجرای یک معاهده دانست؟
از مجموع آنچه در بخش های گذشته، در توضیح ممنوعیت توسل به زور و استثناهای وارد بر آن بیان شد، این نتیجه حاصل گردید که ممنوعیت توسل یا تهدید به استفاده از زور در روابط بین المللی، اصلی بنیادین در نظام حقوق بین الملل محسوب می شود که صرفاً پذیرای دو استثنای دفاع مشروع و نظام امنیت جمعی سازمان ملل متحد شده است. استثنائاتی همچون توسل به زور در احقاق حق تعیین سرنوشت و مداخلات بشردوستانه نیز هر چند بعضاً در رویۀ کشورها مشاهده شده و سازمان ملل متحد در برابر برخی از آنها سکوت اختیار کرده، هنوز به طور صددرصد بدان درجه از مقبولیت نائل نیامده اند که به عنوان یک قاعدۀ حقوقی نوظهور پذیرفته شوند، و در موارد خاص مورد پذیرش نیز شرایطی بر آنها حاکم است که آن را از حالت مستقل و وسیع خارج می سازد.
اما با فرض قبول تمام استثنائات ذکر شده برای توسل به زور، باز هم نمی توان حملۀ روسیه به گرجستان را در پاسخ به نقض« ممنوعیت توسل به زور» از سوی گرجستان، پذیرفت. چرا که این توجیه در هیچ یک از
قالب های توجیه پذیر مذکور جای نمی گیرد و با رعایت تفسیر مضیق استثنائات وارد بر اصل، نمی‌توان امکان توسل به زور را به بیش از موارد ذکر شده (در حقوق بین الملل موضوعه یا حتی عرف بین الملل) تسری داد. بنابراین آنچه در غربال این استدلال باقی می ماند، «توسل به زور» محض و نامشروع می‌باشد، که در قالب «نقض بین المللی» در پاسخ به «نقض بین المللی» جای گرفته است.این در حالی است که همانگونه که در ادامه خواهد آمد ،صرف نقض یک موافقتنامه از سوی یک طرف، برای طرف مقابل توجیهی مبنی بر توسل به زور ایجاد
نمی کند.
در تحلیل این ادعا که روسیه در واکنش به عدم انجام تعهدات از سوی گرجستان، خود را محق به استفاده از زور می داند، شایسته است ابتدا توافقنامه های ادعایی را مختصراً مورد بررسی قراردهیم.

همانگونه که در فصل گذشته عنوان گردید، موافقتنامۀ سوچی (Sochi) در سال 1992 به منظور پایان دادن به مناقشات نظامی در منطقه، از طریق استقرار نیروهای حافظ صلح سه طرف (گرجی، روسی، اوستیایی) منعقد گردید. به موجب این موافقتنامه، فعالیتهای مبارزاتی تحریم شده و هرگونه مناقشات بعدی که در بردارندۀ درگیری های نظامی شود، ممنوع گردید. نیروهای حافظ صلح نیز حق استفاده از اسلحۀ خود تنها علیه گروههایی که رژیم آن زمان منطقه را نقض کنند، دارا شدند (نه خارج از منطقۀ درگیری)، لکن می توانستند در برابر عملیات نظامی غیرقانونی، طبق قوانین گرجستان عمل کنند. در عین حال قوانین مذکور اجازۀ عملیات نظامی به نیروهای روسی را نداده و یا حتی اجازۀ حضور نیروهای حافظ صلح را در خارج از منطقۀ درگیری

دانلود پایان نامه

اینجا فقط تکه های از پایان نامه به صورت رندم (تصادفی) درج می شود که هنگام انتقال از فایل ورد ممکن است باعث به هم ریختگی شود و یا عکس ها ، نمودار ها و جداول درج نشوندبرای دانلود متن کامل پایان نامه ، مقاله ، تحقیق ، پروژه ، پروپوزال ،سمینار مقطع کارشناسی ، ارشد و دکتری در موضوعات مختلف با فرمت ورد می توانید به سایت  40y.ir  مراجعه نمایید.

رشته حقوق همه گرایش ها : عمومی ، جزا و جرم شناسی ، بین الملل،خصوصی…

در این سایت مجموعه بسیار بزرگی از مقالات و پایان نامه ها با منابع و ماخذ کامل درج شده که قسمتی از آنها به صورت رایگان و بقیه برای فروش و دانلود درج شده اند

نمی‌دهد.

همچنین به موجب این توافقنامه، هماهنگ نمودن فعالیت های نیروهای حافظ صلح و نظارت بر حقوق بشر و حمایت از اقلیت های قومی در منطقۀ مناقشه بر عهدۀ کمیسیون کنترل و نظارت بر فعالیتهای نیروهای حافظ صلح قرار داده شد.
روسیه معتقد است گرجستان بر خلاف موافقتنامۀ سوچی، اقدام به درگیری نظامی در منطقه نموده و از تعهدات خود تخطی کرده است.
مسکو همچنین به تخطی تفلیس از یادداشت منعقده در سال 1996 میان گرجستان، اوستیای جنوبی و روسیه اشاره نمود. طی این یادداشت (2) پس از 6 سال درگیری، طرفین توافق بر پایان دادن خصومت نمودند. ادعای روسیه مبن

Leave a Comment