دانلود پایان نامه ارشد درمورد نهج البلاغه، اجرای احکام، امیرالمومنین

کرده که رسول خداصبح هنگامی که از اتاق خارج شد در حالی که بر دوش او عبایی بود در آن هنگام حسن بن علی وارد شد او را داخل عبا نمود سپس حسین بن علی…آنگاه فاطمه..و سپس علی وارد شد اورا داخل عبا نمود و این آیه را قرائت کرد (انما یرید الله….)177
خداومد متعال در آیه 61 ال عمران می‌فرماید: فمن حاجک فیه من بعد ما جائک… و انفسنا و انفسکم.
مفسران اجماع دارند که مراد از انفسنا در این آیه علی بن ابیطالب است پس علی در مقامات و فضایل با پیامبر مساوی است. احمد بن حنبل در مسند خویش نقل کرده است هنگامی که این آیه نازل شد پیامبر حضرت علی و فاطمه و حسن و حسین را دعوت کرد و فرمود بار خدایا اینان اهل بیت منند.178
امام علی برادر پیامبر
حاکم نیشابوری ار عبد الله بن عمر نقل می‌کند پیامبر بین اصحاب خود عقد اخوت بست. ابوبکر را برادر عمر و طلحه را برادر زبیر و عثمان را برادر عبدالله بن عوف قرارداد. علی عرض کرد: پس برادر من کیست ؟ پیامبر فرمود: تو در دنیا و اخرت برادر منی. 179
امام علی و تربیت الهی
حاکم نیشابوری می‌نویسد: از نعمت‌های خداوند بر علی بن ابیطالب تقدیری بود که برای آن حضرت مقدر داشت چون ابوطالب عیالمند بود و زندگی سختی داشت… عباس، جعفر را انتخاب کرد و پیامبر، علی را… و علی تا هنگام بعثت با پیامبر بود و از او پیروی کرده و او را تصدیق می‌نمود…. پیامبر برای نماز به مسجدالحرام می‌آمد و به دنبالش علی و خدیجه میآمدند و با آن حضرت در ملا عام نماز می‌گزاردند در حالی که کسی غیر از این سه نفر نماز گزار نبود. 180
محبوبترین خلق نزد خداوند
ترمذی به سندش از انس بن مالک نقل کرده که گفت: نزد پیامبر پرنده ای بریان قرارداشت، پیامبر عرض کرد بار خدایا محبوبترین خلقت را به سوی من بفرست تا با من از این پرنده میل نماید، در این هنگام علی آمد و با پیامبر تناول نمود. 181
امام علی دانا ترین صحابه
پیامبر فرمود: انا دار الحکمه و علی بابها 182 عایشه می‌گوید: علی اعلم مردم به سنت است.183 نیز ابن عباس می‌گوید عمر در خطبه ای که ایراد کرد می‌گوید: علی در قضاوت بی مانند است.184 همچنین اما حسن بعد از شهادت پدرش فرمود: همانا روز گذشته از میان شما کسی رفت که سابقین و لاحقین به علم او نرسیدند.185
معیار مومن و منافق
ممکن است برای شناخت مؤمن و منافق و ایمان و نفاق راههای هم باشد. اما این هم از مسلمات و دور از انکار است که رسول گرامی با عناوین و القاب مختلفی کسی را به عنوان معیار و ترازو برای این امر مهم معرفی کرده است و آن ذات امیرالمؤمنین است. وقتی به کتب معتبر اهل سنت از جمله کتب شش گانه اهل سنت که به عنوان «صحاح سته» معروف است و کتب معتبر دیگر نگاه می‌کنیم، احادیثی به چشم ما می‌خورد که حکایت از این می‌کند که رسول گرامی که خودش برای اسلام و مسلمین اسوه حسنه بود، حضرت علی را به عنوان معیار و ترازو معرفی نموده است.
اگر در پی شناخت بیماری مهلک و مسری نفاق و پذیرفتن اسلام ناب و رساندن و رسیدن به هدف نهایی خود به صورت ناب و خالص هستیم، باید راهی و معیاری را برویم و برگزینیم که رسول اعظم اسلام که در هدایت و ابلاغ غرض و نفعی جز رسیدن بشر به کمال نهایی ندارد، معرفی کرده باشد و آن شخص حضرت علی است.
معیار سلم و حرب
رسول گرامی خط قرمزی را نشان می‌دهد که تجاوز از آن مصداق محاربه با خداست. رسول گرامی علی و اهل بیت را با عناوین مختلفی معیار صلح و آرامش قرارداده و حرب و سلم، اطاعت و عصیان و حب و بغض آنها را خط قرمز قرارداده است. یعنی حب و بغض، سلم و حرب، اطاعت و عصیان علی و اهل بیت، متوجه رسول و پس از آن متوجه خداوند است. لذا اگر بخواهیم از محاربه با خدا دور باشیم و مستحق عذابهای سخت در دنیا و آخرت نگردیم، باید به فرمایش رسول عمل کنیم و در زندگی علی و اهل بیت را اسوه قرار دهیم تا مشمول رحمت الهی باشیم.
یکی از عنوانهایی که علی و اهل بیت را معیار قرار داده است، عنوان سلم و حرب با آنهاست.
باغی بودن دشمن حضرت
اگر به اعتراف دانشمندان علی بر حق باشد و اطاعت علی سبب دخول جنت باشد و کشته شدن عمار به وسیله گروه باغی را قبول داشته باشیم، آیا باز هم طرف مقابل را که طبق نص صریح رسول گرامی«داعی الی النار» بوده اند و با امیرالمؤمنین مخالفت می‌کردند، می‌توانیم مستحق اجر و خالی از ملامت و گناه بدانیم و به عنوان مجتهد بودن به آنها هیچ نگوییم؟ و اگر به قول و اعتراف دانشمندان اهل سنت، علمای حجاز و عراق مالک و شافعی و… معترف به بغات بودن آنها هستند، یعنی وقتی که تشخیص موضوع و مصداق کردند، دیگر توقف در اجرای احکام بغات و توجیه و تأویل چرا؟ زیرا اطاعت خدا هم جز از راه اطاعت علی که به اعتراف دانشمندان اهل سنت امام بر حق و اطاعتش واجب بوده میسر نیست و در واقع اطاعت علی در طول و مصداق اطاعت خداست. چنان که در احادیث گذشته هم اشاره شد که اطاعت امیر، اطاعت رسول و اطاعت آن حضرت اطاعت خداست.
بی شک پس از بررسی که از فضایل امیر المومنین از دیدگاه اهل سنت در این مختصر شد به وضوح پی میبریم که بزرگان مورد اعتماد از اهل سنت که بدون جانبداری قومی و قبیله ای و با دید انصاف به این مسئله نگاه کرده اند معترف به اولی و احق بودن حضرت علی نسبت به دیگر صحابه شده اند. و عقیده ی باطنی و درونی همه آنها این است که جانشین بلا فصل بعد از پیامبر حضرت علی می‌باشد لکن عاملی که مانع می‌شود آنها به طور آشکار در رسانه‌های خود به این فضایل نپردازند، جانبداری‌های بی مورد از بزرگان و مسایل سیاسی و اجتماعی است چرا که شالوده فکری و اعتقادی آنها در محیط‌هایی پرورش یافته که ریشه در جریان سقیفه دارد فلذا تنها راه بروز اعتقادات درونی آنها کتابهایی است که در مورد فضائل علی بن ابیطالب نوشته اند و خودشان معترف اند که برای اتحاد و اتفاق شیعه و سنی باید از رفتارها و سخنان امیرالمومنین پیروی نمود و راه آن حضرت را الگوی راه خود قرار دهیم.
منابع و مآخذ
قران کریم
نهج البلاغه
1- ابن الحدید معتزلی، شرح نهج البلاغه، محمد ابوالفضل ابراهیم، دارا احیا الکتب العربیه، بیروت 1993 م.
2- ابن أثیر الجزری، عز الدین بن الأثیر أبی الحسن علی بن محمد، أسد الغابه فی معرفه الصحابه، عادل
3- أحمد الرفاعی، دار إحیاء التراث العربی، بیروت، لبنان، الطبعه: الأولى، 1417 ه 1996 م.
4- ابن تیمیه، أحمد بن عبد الحلیم الحرانی، منهاج السنه النبویه، محمد رشاد سالم دار مؤسسه قرطبه الطبعه: الأولى، .- 1406.
5- ابن جوزی، ابوالفرج عبدالرحمن، العلل المتناهیه فی احادیث الواهیه، بیروت، دارالکتب العلمیه، 1998.
6- ابن حجر عسقلانی، لسان المیزان، دارصادر ، بیروت، ۱۹۸۶.
7- ابن خلکان، احمد بن محمد، وفیات الاعیان، بردوسی زاده, محمدبن محمد، طبعخانه عامره، استانبول، 1280ق.
8- ابن حزم، الفصل فی الملل، دار ابن هیثم، قاهره، 2005 م.
9- ابن عساکر الدمشقی الشافعی، تاریخ مدینه دمشق وذکر فضلها وتسمیه من حلها من الأماثل، محب الدین أبی سعید عمر بن غرامه العمری، دار الفکر، بیروت، 1995.
10- ابن قیم جوزیه، المنار، ابوعده، عبدالفتاح، مکتبه المطبوعات الاسلامیه، ۱۳۹۰ق.
11- ابن کثیر الدمشقی، ابوالفداء إسماعیل بن عمر القرشی، البدایه والنهایه، مکتبه المعارف، بیروت 2001م.
12-ابن کثیر قرشی دمشقی، ابوالفدا اسماعیل، السیره النبویه، مصطفی عبدالواحد، بیروت، دارالمعرفه، 2008م.
13-آمدی، سیف الدین، غایه المرام فی علم الکلام، المجلس الاعلی لشون الاسلامیه، بیروت، 1394ق.
14 – احمد محمد شاکر، الباعث الحثیث، احمد الاثری عالم الکتب، بیروت، 2006 م.
15 -اسکافی معتزلی، ابوجعفر محمد بن عبدالله، المعیار و الموازنه، شیخ محمدباقر محمودی، دارالکتب العلمیه، 1998.
16- الإیجی، عضد الدین، کتاب المواقف، عبد الرحمن عمیره، دار الجیل، لبنان، بیروت، الطبعه: الأولى، 1417هـ، 1997م.
17- الأصبهانی، ابو نعیم أحمد بن عبد الله، حلیه الأولیاء وطبقات الأصفیاء، دار الکتاب العربی، بیروت، الطبعه: الرابعه، 1405ق.
18- الأنصاری القرطبی، ابوعبد الله محمد بن أحمد الجامع لأحکام القرآن، دار الشعب، القاهره، 2003 م.
19- امین، احمد، ضحی الاسلام، النهضه المصریه، القاهره، ۱۹۶۲.
20- امینی، ابراهیم، بررسی مسائل کلی امامت، موسسه بوستان کتاب، قم 1386 ش.
21- إبن أبی شیبه الکوفی، ابوبکر عبد الله بن محمد، الکتاب المصنف فی الأحادیث والآثار، کمال یوسف الحوت، مکتبه الرشد، الریاض، الطبعه: الأولى، 1409ق.
22- إبن حزم الأندلسی الظاهری، ابومحمد علی بن أحمد بن سعید، المحلى، لجنه إحیاء التراث العربی، دار الآفاق الجدیده، بیروت.1998 م.
23- أبو یعلی الموصلی التمیمی، أحمد بن علی بن المثنی، مسند أبی یعلی، حسین سلیم أسد، دار المأمون للتراث – دمشق، الطبعه: الأولى، 1404ق.
24- ألبانی، محمد ناصر ، ظلال الجنه، المکتب الإسلامی، بیروت، الطبعه: الثالثه، 1413هـ 1993م.
25- أحمد بن حنبل، مسند أحمد بن حنبل، ، مؤسسه قرطبه، مصر.؛2004 م.
26- باقلانی، ابوبکر، تمهیدالاوائل و تلخیص الدلائل، موسسه الکتب الثقافیه، بیروت، 1414 ق.
27- ــــــــــــ، التمهید فی الردعلی الملحده و المعطله و الرافضه و الخوارج و المعتزله، دارالفکر العربی، قاهره، 1366 ق.
28- بخاری الجعفی، ابوعبدالله محمد بن إسماعیل، صحیح البخاری، مصطفی دیب البغا، دار ابن کثیر، الیمامه، بیروت، الطبعه: الثالثه، 1407ق.
29- ـــــــــــــــــــ، التاریخ الصغیر، محمد ابراهیم زاید، دارالمعرفه، بیروت، 1406 ق.
30- بغدادی، عبد القادر بن عمر، خزانه الأدب ولب لباب لسان العرب، محمد نبیل طریفی، امیل بدیع الیعقوب، دار الکتب العلمیه، بیروت، الطبعه: الأولى، 1998م.
31- ترمذی السلمی، ابوعیسی محمد بن عیسی، سنن الترمذی، أحمد محمد شاکر وآخرون، دار إحیاء التراث العربی، بیروت، 1987 م.
32- تفتازانی، سعد الدین، شرح المقاصد، عبدالرحمن عمیره، شریف رضی، قم، 1371 ق.
33- تمیمی البستی، محمد بن حبان بن أحمد ابوحاتم، صحیح ابن حبان بترتیب ابن بلبان، شعیب الأرنؤوط، مؤسسه الرساله، بیروت، الطبعه: الثانیه، 1414ق.
34- تمیمی بستی، محمدبن حبان احمد ابی حاتم، کتاب الثقات، حیدرآباد دکن، دائره المعارف العثمانیه، ۱۴۰۲ق.
35- جرجانی، سید شریف، التعریفات، دارالفکر، بیروت، 1418 ق.
36- جوینی، الارشاد الی قواطع الاد له فی اصول، محمد یوسف موسی، مکتبه الخانجی، مصر، 1369.
37- حاکم حسکانی، عبدالله بن احمد، شواهد التنزیل، شیخ محمدباقر محمودی، مجمع احیاء الثقافه الاسلامیه، ۱۴۲۷ق.
38- حسنی، هاشم معروف، پژوهشی تطبیقی در احادیث بخاری و کلینی، بنیاد پژوهای اسلامى، مشهد، 1373.
39- حکیم ترمذی، محمدبن علی، نوادر الاصول، محمدی شجاعی، مکتبه الامام البخاری، قاهره، 2008م.
40- حلی، جمال الدین حسن بن یوسف، کشف المراد فی شرح تجرید الاعتقاد، موسسه اعلمی، بیروت، 1399 ق.
41- ــــــــ ، نهج الحق و کشف الصدق، دارهجرت، قم، 1407 ق.
42- ــــــــ ، الباب حادی العشر، مهدی محقق، موسسه چاپ و انتشارات آستان قدس رضوی، 1376.
43- خطیب بغدادی، احمدبن علی، تاریخ بغداد، محمدی شجاعی، مطبعه السعاده، قاهره، 1349ق.
44- دمشقی شافعی، محمدبن احمد، جواهر المطالب فی مناقب الامام علی، قم، مجمع احیاء الثقافه الاسلامیه، 1420 ق.
دهخدا، علی اکبر، لغت نامه دهخدا، دانشگاه تهران، تهران ۱۳۷۲ ش.

مطلب مشابه :  دانلود پایان نامه ارشد درمورددلالی، فرق و مذاهب، عام و خاص

Leave a Comment