مقاله علمی با منبع : تأثیر عصاره آویشن شیرازی (Zataria Multiflora) بر عملکرد، جمعیت میکروبی روده و ثبات …

۶

۷۹/۱a

—–

—–

۷

۰۲۴/۰

۰۱۹/۰

۰۱۶/۰

SEM

۰۵/۰

۰۵/۰

۱۹/۰

P- value

a bحروف غیر مشابه در هر ستون بیانگر وجود تفاوت معنیدار بین تیمارهای آزمایشی میباشد (۰۵/۰P<).
*تیمارها به ترتیب شماره عبارتند از: تیمار ۱- گروه شاهد (جیره پایه بدون استفاده از عصاره آبی آویشن شیرازی)، تیمار ۲- جیره پایه + ۵/۰ درصد عصاره آبی آویشن شیرازی از ابتدا تا پایان دوره پرورش، تیمار ۳- جیره پایه + ۱ درصد عصاره آبی آویشن شیرازی از ابتدا تا پایان دوره پرورش، تیمار ۴- جیره پایه + ۵/۰ درصد عصاره آبی آویشن شیرازی از روز ۲۸ تا پایان دوره پرورش، تیمار ۵- جیره پایه + ۱ درصد عصاره آبی آویشن شیرازی از روز ۲۸ تا پایان دوره پرورش، تیمار ۶- جیره پایه + ۵/۰ درصد عصاره آبی آویشن شیرازی از روز ۳۵ تا پایان دوره پرورش، تیمار ۷- جیره پایه +۱ درصد عصاره آبی آویشن شیرازی از روز ۳۵ تا پایان دوره پرورش.
با توجه به نتایج حاضر کمترین ضریب تبدیل خوراک در هر ۳ دروه آزمایشی مربوط به تیمارهایی بود که مدت زمان بیشتری از عصاره آویشن شیرازی استفاده کرده بودند.
استفاده از آویشن شیرازی به مدت ۱۴ و ۷ روز انتهای پرورش در جیره جوجههای گوشتی هیچگونه تفاوت معنی داری را در رابطه با ضریب تبدیل غذایی در مقایسه با گروه شاهد نشان نداد. بر اساس گزارش هافمن [Haffman, 2010] اثرات معنیدار نوع و غلظت عصارههای گیاهی بر عملکرد رشدی پرندهها مربوط به سنین ۷ تا ۲۸ روزگی میباشد……….
در مطالعهای از ساریکا و همکاران [Sarica et al., 2005] گزارش شد که استفاده از ۱ گرم پودر آویشن تفاوتی در ضریب تبدیل خوراک در مقایسه با گروه شاهد نداشت که با نتایج به دست آمده از مطالعات [Willis et al., 2007]، [Toghyani et al.,2010]، [Hafman and Wu, 2010] و [Nasiroleslami and Torki, 2010] همخوانی داشت.
رحیمی و همکاران [Rahimi et al., 2011] گزارش کردند، مکمل کردن جیره جوجههای گوشتی با ۱/۰ درصد عصاره آویشن باعث بهبود ضریب تبدیل خوراک در مقایسه با گروه شاهد شد. همچنین کلانتر نیستانکی و همکاران ۱۳۹۰گزارش کردند که استفاده از سطح ۲/۰ درصد از اسانس آویشن در آب آشامیدنی جوجههای گوشتی سبب بیشترین مصرف خوراک و افزایش وزن و کمترین ضریب تبدیل خوراک در مقایسه با گروه شاهد شد که این نتایج در توافق با تحقیق پژوهشگرانی مانند [Langhout, 2000]، [Hertramp, 2001] و [Al- Beitawi and Safa, 2009] میباشد. ترکیبات فنلی موجود در گیاهان میتواند با کاهش تعداد میکروبهای بیماریزا روده، مانع از اتلاف مواد مغذی شده و بدین ترتیب سبب بهبود عملکرد و افزایش ذخیره پروتئین در بافتهای بدن شوند [Recoquillay, 2006]. همچنین [Lee et al, 2003] و [Ocak et al, 2008]. نیز گزارش کردند که افزودن ۲ درصد از آویشن به جیره میتواند به طور معنیداری باعث بهبود رشد جوجههای گوشتی شود. عصاره آویشن بر دستگاه گوارش تاثیر گذار بوده و باعث تحریک ترشح آنزیمهای گوارشی مانند آمیلاز و کیموتریپسین میشود که به نوبه خود منجر به هضم و جذب بیشتر مواد مغذی خواهد شد. همچنین تیمول و کارواکرول موجود در عصاره آویشن دارای خاصیت ضد میکروبی بوده که از طریق حذف عوامل بیماریزا در روده جوجههای گوشتی موجب بهبود و تسریع رشد پرنده شده که در نهایت بهبود وضعیت تولیدی گله را در پی خواهد داشت [Faramarzi et al, 2013]. دلایل اثر فرآوردهها و مشتقات گیاهی بر بهبود صفات رشد و عملکردی بر اساس نتایج تحقیقات موجود بر مواردی از جمله اثر تحریکی این فرآوردهها بر دستگاه گوارش و فرآیند هضم، تحریک و تشدید ترشح آنزیمهای گوارشی، افزایش کارایی استفاده از مواد مغذی خوراک، افزایش کارایی کبد، افزایش اشتها به دلیل بهبود عطر و طعم خوراک و مواردی از این قبیل نسبت داده شده است. پژوهشگران مختلف تفاوتهای موجود در بازده استفاده از ترکیبات فیتوژنیک بر عملکرد حیوانات را ناشی از ترکیب جیره پایه، سطح
مصرف خوراک، استانداردهای بهداشت و شرایط محیطی میدانند و سایر عوامل نظیر زمان برداشت و وضعیت بلوغ گیاهان، روشهای عصارهگیری، روش و طول مدت نگهداری و ذخیره، امکان وجود اثرات همکوشی و ضدیت ترکیبات با فعالیت زیستی، میتوانند نتایج آزمایشهای درون تنی (in-vivo) را تحت تأثیر قرار دهند [Brenes and Roura, 2010]. بهبود ضریب تبدیل در آزمایش حاضر ممکن است به دلیل اثرات مثبت آویشن شیرازی بر جمعیت میکروبی روده باشد به گونههای که استفاده از این گیاه دارویی سبب کاهش جمعیت اشرشیاکلی و افزایش لاکتوباسیلوس در ناحیه ایلئوم شد.
۳-۲- صفات مربوط به لاشه
۳-۲-۱- تاثیر تیمارهای آزمایشی بر خصوصیات لاشه
نتایج به دست آمده در رابطه با صفات مربوط به لاشه در جدول ۳-۴ آورده شده است. با توجه به نتایج ارائه شده، سطوح مورد استفاده و همچنین طول مدت استفاده از عصاره آویشن شیرازی تاثیری بر درصد لاشه، سینه، ران، بال و چربی حفره بطنی نداشت.
جدول ۳-۴: تأثیر سطوح مختلف عصاره آویشن شیرازی و مدت استفاده از آن بر برخی از اجزاء لاشه
درجوجههای گوشتی

این مطلب را هم بخوانید :
تأثیر عصاره آویشن شیرازی (Zataria Multiflora) بر عملکرد، جمعیت میکروبی روده و ثبات اکسیداتیو گوشت بعد ...

چربی حفره بطنی (% لاشه)