تأثیر عصاره آویشن شیرازی (Zataria Multiflora) بر عملکرد، جمعیت میکروبی روده و ثبات اکسیداتیو گوشت …

—-

—-

۷

۷۳/۰

۵۴/۰

۵۲/۰

SEM

۵/۰

۸۱/۰

۰۵/۰

P- value

a b حروف غیر مشابه در هر ستون بیانگر وجود تفاوت معنیدار در بین تیمارهای آزمایشی میباشد (۰۵/۰P<).
*تیمارها به ترتیب شماره عبارتند از: تیمار ۱- گروه شاهد (جیره پایه بدون استفاده از عصاره آبی آویشن شیرازی)، تیمار ۲- جیره پایه + ۵/۰ درصد عصاره آبی آویشن شیرازی از ابتدا تا پایان دوره پرورش، تیمار ۳- جیره پایه + ۱ درصد عصاره آبی آویشن شیرازی از ابتدا تا پایان دوره پرورش، تیمار ۴- جیره پایه + ۵/۰ درصد عصاره آبی آویشن شیرازی از روز ۲۸ تا پایان دوره پرورش، تیمار ۵- جیره پایه + ۱ درصد عصاره آبی آویشن شیرازی از روز ۲۸ تا پایان دوره پرورش، تیمار ۶- جیره پایه + ۵/۰ درصد عصاره آبی آویشن شیرازی از روز ۳۵ تا پایان دوره پرورش، تیمار ۷- جیره پایه +۱ درصد عصاره آبی آویشن شیرازی از روز ۳۵ تا پایان دوره پرورش.
ساریکا و همکاران [Sarica et al., 2005گزارش کردند، جوجههایی که با عصاره سیر و آویشن تغذیه شده بودند افزایش وزنی مشابه با گروه شاهد داشتند. کراس و همکاران [Cross et al., 2002گزارش کردند که اختلاف معنیداری در افزایش وزن روزانه بین جوجههای تغذیه شده گروههای تیمار شده با آویشن و سیر و گروه کنترل دیده نشد. در مطالعهای دیگر استفاده از ۳/۰ و ۶/۰ عصاره سیر و آویشن در جیره جوجههای گوشتی بر پایه ذرت و سویا اختلافی در افزایش وزن روزانه در بین تیمارهای آزمایشی در دورههای آغازین، پایانی و همچنین کل دوره ایجاد نکرد [آموزمهر و
دستار،۱۳۸۸]، نتایج تحقیق حاضر با نتایج این محققان در دورههای ۳۵-۰ روزگی و همچنین کل دوره مطابقت داشته اما در مغایرت با دوره آزمایشی ۲۸-۰ روزگی میباشد.
عدم تاثیرگذاری فراوردهها و مشتقات گیاهی میتواند در ارتباط با عواملی همچون ناکافی بودن مواد فعال گیاهی مورد استفاده، روش نادرست استفاده از آن، تراکم و غلظت ناکافی مواد مورد استفاده، شرایط خاص پرورش و پاسخ متفاوت حیوانات مورد آزمایش باشد [Griggs and Jacob, 2005]، [Nasiroleslami and Torki, 2010] و [Grashorn, 2010].
در آزمایشی از تاکار و همکاران [Takar et al., 2004] مکمل کردن جیره با پودر آویشن به جیره جوجههای گوشتی منجر به کاهش معنیداری در افزایش وزن روزانه شد. که با نتایج به دست آمده از آزمایش حاضر در دوره ۲۸-۰ روزگی مطابقت دارد. ترکیبات فیتوژنیک، علاوه بر تأثیر بر مصرف خوراک، روی آنزیمهای مترشحه از پانکراس نیز مؤثرند و از این طریق باعث افزایش قابلیت هضم مواد مغذی و به تبع آن، باعث افزایش وزن زنده میشوند[Jang et al., 2007; Williams and Losa, 2001]. قلیانچی لنگرودی و همکاران [Galyanchilangeroudi et al., 2008]. گزارش کردند استفاده از ۱۵ گرم پودر آویشن شیرازی در کیلوگرم جیره هیچگونه تفاوت معنیداری را در افزایش وزن روزانه نسبت به گروه کنترل در ۲۱-۰ روزگی ایجاد نکرد اما در کل دوره پرورش تفاوت معنیداری نسبت به گروه کنترل مشاهده شد، به گونه ای که بیشترین افزایش وزن روزانه مربوط به گروه کنترل و کمترین آن مربوط به گروه تیمار شده با ۱۵ گرم پودر آویشن شیرازی در کیلوگرم جیره بود. به طور کلی ترکیبات فنولیک دارای مزه تلخ بوده که این مساله باعث کاهش مصرف خوراک در اثر استفاده از گیاهان دارای این ترکیبات از جمله آویشن باغی میشود [محمد امینی، ۱۳۹۰]. برخی محققان گزارش کردهاند که بسیاری از گیاهان دارویی قادرند سرعت رشد را از طریق افزایش مصرف خوراک بهبود دهند [Wenk, 2006]. کاهش مصرف خوراک می تواند دلیلی بر کاهش سرعت رشد در جوجههای گوشتی در اثر استفاده از گیاهان دارای ترکیبات فنلی باشد.
۳-۱-۳- ضریب تبدیل خوراک
نتایج مربوط به ضریب تبدیل خوراک در جدول ۳-۳ گزارش شده است. تفاوت معنیداری در بین تیمارهای آزمایشی در دوره ۲۸-۰ روزگی مشاهده نشد (۰۵/۰P>). اما در دوره ۳۵-۰ روزگی تفاوتها معنیدار و بیشترین ضریب تبدیل خوراک مربوط به گروه تیمار شده با ۵/۰ درصد عصاره آویشن شیرازی از ۲۸ تا ۳۵ روزگی و کمترین آن مربوط به گروههای تیمار شده با ۵/۰ و ۱ درصد عصاره به مدت ۳۵ روز بود (۰۵/۰P<) . همچنین در کل دوره پرورش اختلاف معنیداری بین گروه تیمار شاهد و تیمارهای ۵/۰ و ۱ درصد عصاره به مدت ۱۴ و ۷ روز مشاهده نشد ( ۰۵/۰p>).اما مکمل کردن جیره با ۱ درصد عصاره به مدت ۴۲ روز منجر به بهبود در ضریب تبدیل خوراک شد (۰۵/۰p<).
جدول ۳-۳: تأثیر سطوح مختلف عصاره آویشن شیرازی و مدت استفاده ازآن بر ضریب تبدیل خوراک
در دورههای پرورشی

این مطلب را هم بخوانید :
تأثیر عصاره آویشن شیرازی (Zataria Multiflora) بر عملکرد، جمعیت میکروبی روده و ثبات ...

دوره های پرورشی
۴۲-۰